![The Arabian Nights • One Thousand and One Nights • [แปลไทย]](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg9zYlaF-xu3e2X34o1u0RGu-W0lglsQHVOMvR-Qhzt_7oTCIw62YZJd0zwujmKYS7KgU2NDRhoFjm4baJSoq0ieZ8ALQmaBIlp2ofLStD3-xIapmZEKZwsN8rPxduQKtoBLS0DIY7toNz7L8XXtFqmbKK61_Dk258oS4iZpIfVX2VtNtpuB11ec14c9nIs/s1536/1000022204.png "The Arabian Nights • One Thousand and One Nights • [แปลไทย]")
อภินิหารพันหนึ่งราตรี
หมื่นล้านคำรัก
‼️ ©️ สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม ‼️
คืนที่หนึ่ง
📜 นิทาน: : พ่อค้ากับภูตผี (The Story of the Merchant and the Genius)
“ฝ่าบาท ... กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีพ่อค้าผู้หนึ่งซึ่งครอบครองความมั่งคั่งอย่างมหาศาล ทั้งในรูปของที่ดิน สินค้า และเงินสด เขาจำเป็นต้องเดินทางเป็นครั้งคราวเพื่อจัดการกิจการของตน วันหนึ่ง เขามีธุระต้องเดินทางไกลจากบ้าน เขาจึงขึ้นหลังม้า โดยนำถุงย่ามเล็กๆ ติดตัวไปด้วย ซึ่งเขาได้ใส่ขนมปังกรอบและอินทผลัมไว้เล็กน้อย เพราะเขาต้องเดินทางผ่านทะเลทรายที่ไม่มีอาหารให้หาได้เลย เขาเดินทางถึงที่หมายโดยไม่มีเหตุร้ายใดๆ และเมื่อจัดการธุระเสร็จสิ้น เขาก็เริ่มออกเดินทางกลับ
ในวันที่สี่ของการเดินทาง ความร้อนจากดวงอาทิตย์แผดจ้ามาก เขาจึงเบี่ยงเส้นทางเพื่อพักผ่อนใต้ต้นไม้บางต้น เขาพบน้ำพุที่มีน้ำใสสะอาดและไหลรินที่โคนต้นวอลนัตขนาดใหญ่ เขาลงจากหลังม้า ผูกม้าไว้กับกิ่งไม้ และนั่งลงข้างน้ำพุ หลังจากที่หยิบอินทผลัมและขนมปังกรอบออกมาจากถุงย่ามเล็กน้อย เมื่อเขารับประทานอาหารมื้อประหยัดนี้เสร็จ เขาก็ล้างหน้าและมือที่น้ำพุ
ขณะที่เขากำลังทำอยู่เช่นนั้น เขาก็เห็นภูตผี (Genius) ร่างมหึมา มีใบหน้าขาวโพลนด้วยความโกรธ กำลังเดินตรงมาหาเขา พร้อมกับมีดาบโค้ง (Scimitar) อยู่ในมือ
“ลุกขึ้น!” มันตะโกนด้วยเสียงอันน่ากลัว “แล้วให้ข้าฆ่าเจ้าเสีย เหมือนที่เจ้าฆ่าลูกชายของข้า!”
ขณะที่มันเปล่งวาจา มันก็ส่งเสียงคำรามที่น่าขนลุก พ่อค้าตกใจไม่แพ้กันทั้งใบหน้าที่น่าเกลียดน่ากลัวของอสุรกายและคำพูดของมัน จึงตอบกลับไปอย่างสั่นเครือ “อนิจจา ท่านผู้ใจดี ข้าทำอะไรให้ท่านถึงสมควรตาย?”
“ข้าจะฆ่าเจ้า” ภูตผีย้ำ “เหมือนที่เจ้าฆ่าลูกชายของข้า”
“แต่” พ่อค้ากล่าว “ข้าจะฆ่าลูกชายของท่านได้อย่างไร? ข้าไม่รู้จักเขา และไม่เคยเห็นเขาด้วยซ้ำไป”
“เมื่อเจ้ามาถึงที่นี่ เจ้าไม่ได้นั่งลงบนพื้นหรือ?” ภูตผีถาม “และเจ้าไม่ได้หยิบอินทผลัมจากถุงย่ามของเจ้าออกมาหรือ? และขณะที่กินมันอยู่ เจ้าไม่ได้โยนเม็ดของมันทิ้งไปทั่วหรือ?”
“ใช่” พ่อค้ากล่าว “ข้าทำเช่นนั้นจริง”
“ถ้าอย่างนั้น” ภูตผีกล่าว “ข้าจะบอกให้ว่าเจ้าได้ฆ่าลูกชายของข้า เพราะขณะที่เจ้าโยนเม็ดอินทผลัมเหล่านั้น ลูกชายของข้าเดินผ่านมา และเม็ดหนึ่งพุ่งเข้าที่ดวงตาของเขาและทำให้เขาตาย ดังนั้น ข้าจะฆ่าเจ้า”
“อ้า! ท่านผู้เป็นเจ้าของความเมตตา โปรดยกโทษให้ข้าด้วยเถิด!” พ่อค้าวิงวอน
“ข้าจะไม่มีความเมตตาต่อเจ้า” ภูตผีตอบ
“แต่ข้าฆ่าลูกชายของท่านโดยไม่ได้ตั้งใจเลยแม้แต่น้อย ดังนั้น ข้าจึงอ้อนวอนขอให้ท่านไว้ชีวิตข้า”
“ไม่” ภูตผีกล่าว “ข้าจะฆ่าเจ้าเหมือนที่เจ้าฆ่าลูกชายของข้า” และพูดจบ มันก็คว้าแขนพ่อค้า ผลักเขาล้มลงกับพื้น และเงื้อดาบขึ้นเพื่อจะตัดศีรษะของเขา
พ่อค้าซึ่งยืนกรานในความบริสุทธิ์ของตน ก็คร่ำครวญถึงภรรยาและลูกๆ ของเขา และพยายามอย่างน่าสงสารที่จะหลีกเลี่ยงชะตากรรมของตน ภูตผีพร้อมกับดาบโค้งที่เงื้อค้างอยู่ ก็รอจนกว่าเขาจะพูดจบ แต่ก็ไม่ได้รู้สึกสะทกสะท้านเลยแม้แต่น้อย
เมื่อพ่อค้าเห็นว่าภูตผีตั้งใจแน่วแน่ที่จะตัดศีรษะของเขา เขากล่าวว่า: “ขออีกคำเดียวเถิด ข้าขอร้องท่าน โปรดให้เวลาข้าสักเล็กน้อย เพียงช่วงเวลาสั้นๆ เพื่อกลับบ้านและกล่าวคำอำลากับภรรยาและลูกๆ และทำพินัยกรรม เมื่อข้าทำสิ่งนี้เสร็จแล้ว ข้าจะกลับมาที่นี่ และท่านจะฆ่าข้าได้”
“แต่” ภูตผีกล่าว “ถ้าข้าให้เวลาเจ้าตามที่เจ้าร้องขอ ข้ากลัวว่าเจ้าจะไม่กลับมา”
“ข้าให้คำมั่นสัญญาแห่งเกียรติยศแก่ท่าน” พ่อค้าตอบ “ว่าข้าจะกลับมาอย่างแน่นอน”
“เจ้าต้องการเวลาเท่าไหร่?” ภูตผีถาม
“ข้าขอเวลาผ่อนผันหนึ่งปี” พ่อค้าตอบ “ข้าสัญญาว่าในวันพรุ่งนี้ปีหน้า ข้าจะมารออยู่ใต้ต้นไม้เหล่านี้เพื่อมอบตัวให้ท่าน”
เมื่อเป็นเช่นนี้ ภูตผีก็ปล่อยเขาไว้ข้างน้ำพุและหายตัวไป
พ่อค้าฟื้นตัวจากความหวาดกลัวแล้ว ก็ขึ้นหลังม้าและเดินทางต่อไป
เมื่อเขาถึงบ้าน ภรรยาและลูกๆ ของเขาก็ได้รับเขาด้วยความยินดีอย่างที่สุด แต่แทนที่จะกอดพวกเขา เขากลับเริ่มร้องไห้อย่างขมขื่น จนไม่นานพวกเขาก็เดาได้ว่ามีเรื่องเลวร้ายเกิดขึ้น
“โปรดบอกพวกเราเถิด” ภรรยาของเขากล่าว “ว่าเกิดอะไรขึ้น”
“อนิจจา!” สามีตอบ “ข้าเหลือเวลาอยู่ได้อีกเพียงปีเดียวเท่านั้น”
จากนั้นเขาก็เล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นระหว่างเขากับภูตผี และวิธีที่เขาให้คำมั่นสัญญาว่าจะกลับมาในช่วงสิ้นปีเพื่อถูกฆ่า เมื่อพวกเขาได้ยินข่าวร้ายนี้ พวกเขาก็หมดอาลัยตายอยาก และร้องไห้กันอย่างหนัก
วันรุ่งขึ้น พ่อค้าก็เริ่มจัดการกิจการของเขา และสิ่งแรกที่เขาทำคือการชำระหนี้ เขาให้ของขวัญแก่เพื่อนๆ และให้ทานจำนวนมากแก่คนยากจน เขาปล่อยทาสของเขาให้เป็นอิสระ และจัดการดูแลภรรยาและลูกๆ ของเขา ปีหนึ่งผ่านไปอย่างรวดเร็ว และเขาจำต้องออกเดินทาง เมื่อเขาพยายามกล่าวคำอำลา เขาก็เต็มไปด้วยความเศร้าโศกอย่างท่วมท้น และต้องดึงตัวเองออกมาอย่างยากลำบาก ในที่สุดเขาก็มาถึงสถานที่ที่เขาเห็นภูตผีเป็นครั้งแรก ในวันเดียวกับที่เขานัดไว้ เขาลงจากหลังม้า และนั่งลงที่ริมน้ำพุ ที่ซึ่งเขารอคอยภูตผีด้วยความหวาดระแวงอย่างยิ่ง
ขณะที่เขากำลังรออยู่เช่นนั้น ชายชราคนหนึ่งซึ่งจูงกวางตัวเมียมาด้วยก็เดินตรงมาหาเขา พวกเขาทักทายกัน จากนั้นชายชราก็กล่าวกับเขาว่า “ข้าขอถามได้ไหม สหาย ว่าอะไรทำให้เจ้ามายังสถานที่รกร้างแห่งนี้ ที่ซึ่งมีภูตผีร้ายอยู่มากมายเช่นนี้? เมื่อเห็นต้นไม้ที่สวยงามเหล่านี้ ผู้คนคงจินตนาการว่ามีคนอาศัยอยู่ แต่มันเป็นสถานที่อันตรายที่จะหยุดพักอยู่นานๆ”
พ่อค้าเล่าให้ชายชราฟังว่าเหตุใดเขาจึงจำต้องมาที่นี่ ชายชราฟังด้วยความประหลาดใจ
“นี่เป็นเรื่องที่น่าอัศจรรย์ที่สุด ข้าอยากเป็นพยานในการพบปะของท่านกับภูตผี” กล่าวจบเขาก็นั่งลงข้างพ่อค้า
ขณะที่พวกเขากำลังพูดคุยกัน ชายชราอีกคนหนึ่งก็เดินเข้ามา โดยมีสุนัขดำสองตัวตามมา เขาเข้ามาทักทายพวกเขา และถามว่าพวกเขากำลังทำอะไรอยู่ในสถานที่แห่งนี้ ชายชราที่จูงกวางตัวเมียมาก็เล่าการผจญภัยของพ่อค้ากับภูตผีให้เขาฟัง ชายชราคนที่สองพอได้ยินเรื่องราวก็ตัดสินใจที่จะอยู่ต่อเพื่อดูว่าจะเกิดอะไรขึ้น เขานั่งลงข้างๆ คนอื่นๆ และกำลังพูดคุยกันอยู่ เมื่อมีชายชราคนที่สามมาถึง เขาถามว่าเหตุใดพ่อค้าที่อยู่กับพวกเขาจึงดูเศร้าหมองนัก พวกเขาเล่าเรื่องให้เขาฟัง และเขาก็ตัดสินใจที่จะดูว่าอะไรจะเกิดขึ้นระหว่างภูตผีกับพ่อค้า เขาจึงรออยู่กับคนอื่นๆ
ไม่นาน พวกเขาก็เห็นควันหนาทึบแต่ไกล เหมือนก้อนเมฆฝุ่น ควันนี้เข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ และทันใดนั้นมันก็หายไป และพวกเขาก็เห็นภูตผี ซึ่งเดินตรงเข้ามาหาพ่อค้าโดยไม่ได้พูดกับพวกเขาเลย ดาบอยู่ในมือ และจับแขนพ่อค้าพร้อมกับพูดว่า “ลุกขึ้น แล้วให้ข้าฆ่าเจ้าเสีย เหมือนที่เจ้าฆ่าลูกชายของข้า”
พ่อค้าและชายชราทั้งสามคนเริ่มร้องไห้และคร่ำครวญ
จากนั้นชายชราที่จูงกวางตัวเมียมา ก็ทิ้งตัวลงแทบเท้าของอสุรกายแล้วกล่าวว่า “โอ้ เจ้าชายแห่งภูตผี ข้าขอร้องท่านให้ระงับความโกรธของท่านและฟังข้า ข้ากำลังจะเล่าเรื่องราวของข้าและเรื่องราวของกวางตัวเมียที่ข้าพามาด้วย และหากท่านเห็นว่ามันน่าอัศจรรย์ยิ่งกว่าเรื่องราวของพ่อค้าที่ท่านกำลังจะฆ่านี้ ข้าหวังว่าท่านจะยกโทษให้เขาหนึ่งในสามของโทษทัณฑ์ของเขาได้หรือไม่?”
ภูตผีพิจารณาอยู่ครู่หนึ่ง แล้วกล่าวว่า “ก็ได้ ข้าตกลงตามนี้”
📜 นิทาน: : ชายชราคนแรกกับกวางตัวเมีย
“ข้าจะขอเริ่มเรื่องราวของข้าเดี๋ยวนี้” ชายชรากล่าว “ดังนั้นโปรดตั้งใจฟัง”
กวางตัวเมียที่ท่านเห็นอยู่กับข้าคือนางผู้เป็นภรรยาของข้า เราไม่มีบุตรของเราเอง ดังนั้นข้าจึงรับบุตรของทาสคนโปรดมาเป็นบุตรบุญธรรม และตั้งใจว่าจะให้เขาเป็นทายาทของข้า
อย่างไรก็ตาม ภรรยาของข้ากลับชิงชังทั้งมารดาและบุตรอย่างมาก ซึ่งนางปกปิดจากข้าจนกระทั่งสายเกินไป เมื่อบุตรบุญธรรมของข้าอายุได้ประมาณสิบขวบ ข้าก็จำต้องเดินทาง ก่อนไป ข้าได้ฝากฝังทั้งมารดาและบุตรไว้ในการดูแลของภรรยา และขอให้นางดูแลพวกเขาอย่างดีในระหว่างที่ข้าไม่อยู่ ซึ่งกินเวลานานถึงหนึ่งปี ในช่วงเวลานี้ นางได้ร่ำเรียนวิชาอาคมเพื่อดำเนินแผนการชั่วร้ายของนาง เมื่อนางเรียนรู้เพียงพอ นางก็พาบุตรชายของข้าไปยังสถานที่ห่างไกลและสาปให้เขากลายเป็นลูกวัว จากนั้นนางก็มอบเขาให้กับคนดูแลของข้า และบอกให้เขาดูแลลูกวัวตัวหนึ่งที่นางเพิ่งซื้อมา นางยังสาปทาสให้กลายเป็นวัวตัวเมีย ซึ่งนางส่งไปให้คนดูแลของข้าด้วย
เมื่อข้ากลับมา ข้าก็สอบถามถึงทาสและบุตรชายของข้า “ทาสของท่านตายแล้ว” นางกล่าว “ส่วนบุตรชายของท่าน ข้าไม่เห็นเขามาสองเดือนแล้ว และข้าไม่รู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน”
ข้าเสียใจที่ได้ยินเรื่องการตายของทาส แต่เนื่องจากบุตรชายของข้าเพียงแค่หายตัวไป ข้าจึงคิดว่าไม่ช้าก็เร็วข้าคงจะพบเขา อย่างไรก็ตาม แปดเดือนผ่านไป ก็ยังไม่มีข่าวคราวของเขา จากนั้นก็ถึงเทศกาลบายราม (Bairam)
เพื่อเฉลิมฉลองเทศกาล ข้าสั่งให้คนดูแลของข้าพาแม่วัวอ้วนพีมากตัวหนึ่งมาเพื่อบูชายัญ เขาทำตาม แม่วัวที่เขานำมาคือทาสผู้โชคร้ายของข้า ข้าผูกมันไว้ แต่ขณะที่ข้ากำลังจะฆ่ามัน มันก็เริ่มส่งเสียงร้องคร่ำครวญอย่างน่าสงสาร และข้าเห็นว่าดวงตาของมันเต็มไปด้วยน้ำตา มันดูน่าประหลาดใจอย่างยิ่งสำหรับข้า และเมื่อรู้สึกสงสาร ข้าจึงสั่งให้คนดูแลพามันออกไปและนำตัวอื่นมา ภรรยาของข้าซึ่งอยู่ในเหตุการณ์ หัวเราะเยาะความเมตตาของข้า ซึ่งทำให้ความอาฆาตของนางสูญเปล่า “ท่านทำอะไรอยู่?” นางร้องขึ้น “ฆ่าวัวตัวนี้เสีย มันเป็นตัวที่ดีที่สุดที่เรามีสำหรับบูชายัญ”
เพื่อทำให้นางพอใจ ข้าพยายามอีกครั้ง แต่เสียงร้องและน้ำตาของสัตว์ก็ทำให้ข้าใจอ่อนอีกครั้ง
“พาไปเถิด” ข้าพูดกับคนดูแล “และฆ่ามันซะ ข้าทำไม่ได้”
คนดูแลฆ่ามัน แต่เมื่อลอกหนังออก ก็พบว่ามันมีแต่กระดูก ทั้งที่มันดูอ้วนพี ข้ารู้สึกไม่พอใจ
“เก็บมันไว้สำหรับตัวเจ้าเอง” ข้าพูดกับคนดูแล “และถ้าเจ้ามีลูกวัวอ้วนพี ก็ให้พามาแทน”
ไม่นานเขาก็พาเอาลูกวัวอ้วนพีตัวหนึ่งมา ซึ่งถึงแม้ข้าจะไม่รู้ แต่มันก็คือบุตรชายของข้า มันพยายามอย่างหนักที่จะดิ้นให้เชือกขาดและตรงมาหาข้า มันทิ้งตัวลงที่เท้าของข้า โดยเอาหัวแตะพื้น ราวกับว่าต้องการให้ข้าสงสาร และอ้อนวอนขอไม่ให้ปลิดชีวิตมัน
ข้าประหลาดใจและรู้สึกสะเทือนใจกับการกระทำนี้ยิ่งกว่าที่เคยรู้สึกกับน้ำตาของแม่วัวเสียอีก
“ไปเถิด” ข้าพูดกับคนดูแล “พาเจ้าลูกวัวนี่กลับไป ดูแลมันให้ดี แล้วพาตัวอื่นมาแทนข้าทันที”
ทันทีที่ภรรยาของข้าได้ยินข้าพูดเช่นนี้ นางก็ร้องออกมาทันทีว่า “ท่านกำลังทำอะไรอยู่ สามี? อย่าบูชายัญลูกวัวตัวอื่นเลยนอกจากตัวนี้ ท่านต้องฆ่าเขาในวันศักดิ์สิทธิ์นี้ และหากท่านไม่ฆ่าเขาเพื่อข้า ท่านก็ไม่ใช่สามี และข้าก็ไม่ใช่ภรรยาของท่าน” เมื่อข้าได้ยินถ้อยคำรุนแรงเหล่านั้น โดยไม่รู้ว่านางต้องการอะไร ข้าจึงเดินไปหาลูกวัวพร้อมมีดในมือ
— และเชเฮราซาดก็สังเกตเห็นว่าฟ้าสางแล้ว นางจึงหยุดกล่าวคำที่ได้รับอนุญาตให้กล่าว จากนั้นน้องสาวของนางจึงกล่าวกับนางว่า “นิทานของพี่ช่างงดงาม น่าฟัง และช่างน่าอัศจรรย์อะไรเช่นนี้!”
“บทสรุป” เชเฮราซาดกล่าว “ยังน่าประหลาดใจยิ่งกว่าอีก ซึ่งน้องจะยอมรับเช่นนั้น ถ้าองค์สุลต่านจะทรงอนุญาตให้พี่มีชีวิตอยู่ต่อไปอีกวัน และทรงอนุญาตให้พี่เล่าต่อในเช้าวันรุ่งขึ้น”
ชาห์ริอาร์ ซึ่งทรงสดับเรื่องราวด้วยความเพลิดเพลินอย่างยิ่ง ทรงตัดสินพระทัยที่จะรอจนถึงวันพรุ่งนี้ โดยตั้งพระทัยว่าจะสั่งประหารนางหลังจากที่นางเล่าเรื่องของนางจบแล้ว
พระองค์เสด็จลุกขึ้น และหลังจากสวดมนต์แล้ว ก็เสด็จไปยังที่ประชุมสภา
ในระหว่างนั้น มหาเสนาบดีอยู่ในสภาวะที่ต้องเผชิญกับความไม่แน่นอนอันแสนสาหัส ท่านนอนไม่หลับ ใช้เวลาทั้งคืนคร่ำครวญถึงชะตากรรมที่ใกล้เข้ามาของบุตรสาว ซึ่งท่านถูกบังคับให้เป็นผู้ประหาร ด้วยเหตุนี้ ในสถานการณ์ที่เศร้าหมองนี้ ท่านจึงหวาดกลัวที่จะเผชิญหน้ากับองค์สุลต่าน แต่แล้วความประหลาดใจของท่านก็ยิ่งใหญ่มากเมื่อเห็นพระองค์เสด็จเข้าห้องประชุมสภาโดยไม่ได้มีพระบัญชาอันน่าสะพรึงกลัวที่ท่านคาดหวัง!
องค์สุลต่านทรงใช้เวลาในวันนั้น ตามปกติ ในการบริหารราชการของอาณาจักร และเมื่อใกล้ค่ำ ก็เสด็จกลับไปยังห้องบรรทมพร้อมกับเชเฮราซาด
.⋆｡🌶️🌿˚ และนอกจากนิยายโรมานซ์อ่านสนุกเรื่องนี้แล้ว คุณนักอ่านสามารถสนับสนุนผลงาน #นิยายรสแซ่บจัดจ้านจนนิพพานสีจมปูว์ ของ #แมงมุมใต้เตียง ที่แต่งจบแล้วพร้อมอ่านได้เลยได้ที่ comment หรือที่ BIO ตลอด 24 ชั่วโมง นะคะ ✨👇✨ สุดปัง สุดปัง กำลังรับนักอ่านจำนวนไม่จำกัด!
#นิยาย | #อ่านนิยาย | #eBook | #romancenovels | #fiction | #นิยายอ่านสนุกทุกเทศกาล #2025trend #ตำนานรักของเทพเจ้า
แวะชม แวะอ่าน แวะโหลดนิยายรสแซ่บจัดจ้านที่ใครก็อยากมีไว้อ่านก่อนนอนทุกคืนที่นี่*
.⋆｡˚ นิยายเขาอ่านแล้วปวดใจ ... มาอ่านนิยายที่ Blog เค้าเอามั้ย เธอจะได้แต่เรื่องปวดเอว~* สุดปัง
คำอธิบาย: 👑 อย่าลืมมาเป็นนักอ่าน VIP ของเราเพื่อรับสิทธิพิเศษเข้าถึงนิยายรักเรื่องใหม่ รวมถึงนิยายแปลสุดคลาสสิก อ่านได้เลยใน BLOG สุดเก๋ สุดคลู ที่จะมอบให้แก่นักอ่าน VIP ที่น่ารักที่สุดเท่านั้น เมื่อคุณนักอ่านสะสมครบเงื่อนไขแล้วสามรถ inbox นิยายในคลังของคุณมาอวดกันได้และรับ link ไปเลย! มีนิยายให้เอา เอ้ย! ให้อ่าน 2 เรื่องพิเศษแล้วและจะทะยอยวางอย่างต่อเนื่องนะคะ 👑 *รับสิทธิพิเศษอ่านนิยายรสเข้มข้นใหม่ๆ อ่านจบเรื่องเลยได้ฟsี 12 เรื่องสั้น และ 1 เรื่องยาว*
🔺กดรับ link นิยายได้ที่รูปภาพบนนี้
