![The Arabian Nights • One Thousand and One Nights • [แปลไทย]](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg9zYlaF-xu3e2X34o1u0RGu-W0lglsQHVOMvR-Qhzt_7oTCIw62YZJd0zwujmKYS7KgU2NDRhoFjm4baJSoq0ieZ8ALQmaBIlp2ofLStD3-xIapmZEKZwsN8rPxduQKtoBLS0DIY7toNz7L8XXtFqmbKK61_Dk258oS4iZpIfVX2VtNtpuB11ec14c9nIs/s1536/1000022204.png "The Arabian Nights • One Thousand and One Nights • [แปลไทย]")
อภินิหารพันหนึ่งราตรี
หมื่นล้านคำรัก
‼️ ©️ สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม ‼️
เมื่อถึง: คืนที่สิบสอง
และกษัตริย์ทรงสมปรารถนาในบุตรสาวของเสนาบดีแล้ว ดินาร์ซาด น้องสาวของนางก็เข้ามา เช้าวันรุ่งขึ้น ก่อนที่ฟ้าจะสว่าง ดินาร์ซาดกล่าวกับพี่สาวว่า
“ช่วยเล่านิทานของพี่ให้พวกเราฟังต่อเถิด”
และนางก็ตอบว่า: “ด้วยความยินดีและความปรารถนาดี! มีเรื่องเล่ามาถึงหม่อมฉันนะ ฝ่าบาทผู้ทรงบุญญาธิการ ว่า
“ฝ่าบาท ข้าได้รับชัยชนะ แต่ต้องแลกมาด้วยราคาอันแสนแพง ไฟได้ซึมซาบเข้าสู่หัวใจของข้าแล้ว และข้ามีเวลาเหลือเพียงไม่กี่อึดใจเท่านั้น สิ่งนี้จะไม่เกิดขึ้น หากข้าสังเกตเห็นเมล็ดทับทิมสุดท้ายและกินมันเหมือนเมล็ดอื่นๆ มันเป็นการต่อสู้ครั้งสุดท้ายของญิน และจนถึงเวลานั้น ข้าก็ปลอดภัยอย่างสมบูรณ์ แต่เมื่อปล่อยให้โอกาสนี้หลุดลอยไป ข้าจึงถูกบังคับให้ใช้ไฟ และแม้จะมีประสบการณ์ทั้งหมดของเขา ข้าก็แสดงให้ญินเห็นว่าข้ารู้มากกว่าเขา เขาตายและกลายเป็นเถ้าถ่าน แต่ความตายของข้ากำลังใกล้เข้ามาอย่างรวดเร็ว”
“บุตรีของข้า” สุลต่านร้อง “สถานการณ์ของข้าเศร้าสลดเพียงใด! ข้าประหลาดใจที่ข้ายังมีชีวิตอยู่ด้วยซ้ำ! ขันทีถูกไฟเผาจนหมด และเจ้าชายที่เจ้าได้ปลดปล่อยก็สูญเสียการมองเห็นของดวงตาข้างหนึ่ง” พระองค์ไม่สามารถพูดอะไรได้อีก เพราะเสียงสะอื้นทำให้พระองค์พูดไม่ออก และพวกเราทุกคนก็ร้องไห้ด้วยกัน
ทันใดนั้น เจ้าหญิงก็กรีดร้องว่า “ข้าไหม้ ข้าไหม้!” และความตายก็มาปลดปล่อยนางจากความทรมาน
ข้าไม่มีคำพูดใดๆ ที่จะบอกเล่าให้ท่านทราบถึงความรู้สึกของข้าในเหตุการณ์อันน่าสะพรึงกลัวนี้ ข้าอยากจะยังคงเป็นลิงไปตลอดชีวิตมากกว่าที่จะปล่อยให้ผู้มีพระคุณของข้าเสียชีวิตในลักษณะที่น่าตกใจเช่นนี้ สำหรับสุลต่าน พระองค์ทรงเสียใจอย่างที่สุด และเหล่าพสกนิกรของพระองค์ซึ่งรักเจ้าหญิงอย่างสุดซึ้งก็ร่วมแบ่งปันความเศร้าโศกของพระองค์ เป็นเวลาเจ็ดวันที่คนทั้งประเทศไว้ทุกข์ จากนั้นเถ้าอังคารของเจ้าหญิงก็ถูกฝังด้วยพิธีอันยิ่งใหญ่ และมีการสร้างสุสานที่งดงามเหนือร่างของนาง
ทันทีที่สุลต่านทรงฟื้นจากพระอาการประชวรอย่างรุนแรงที่เข้าเล่นงานพระองค์หลังจากการสิ้นพระชนม์ของเจ้าหญิง พระองค์ก็ส่งคนไปเรียกข้า และอย่างชัดเจน แม้จะสุภาพ พระองค์ก็แจ้งให้ข้าทราบว่าการปรากฏตัวของข้าจะทำให้พระองค์นึกถึงการสูญเสียของพระองค์อยู่เสมอ และพระองค์ขอให้ข้าออกจากอาณาจักรของพระองค์ทันที และห้ามกลับมาอีก มิฉะนั้นจะถูกลงโทษถึงตาย แน่นอนว่าข้าต้องเชื่อฟัง และไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร ข้าก็โกนหนวดเคราและคิ้วของตนเอง และสวมชุดของนักบวชเร่ร่อน (Calender) หลังจากที่ร่อนเร่ไปอย่างไร้จุดหมายผ่านหลายประเทศ ข้าก็ตัดสินใจที่จะมายังแบกแดดและขอเข้าเฝ้าผู้บัญชาการแห่งศรัทธา
และนั่นคือเรื่องราวของข้าครับ คุณผู้หญิง
จากนั้นนักบวชเร่ร่อนอีกคนก็เล่าเรื่องราวของเขาต่อ
📜 นิทาน: กาลันดาร์คนที่สาม โอรสของกษัตริย์
เรื่องราวของข้า แยกระนาบจากเรื่องราวของสหายทั้งสองโดยสิ้นเชิง ปฏิทินคนที่สามกล่าว โชคชะตาได้พรากการมองเห็นของดวงตาข้างขวาไปจากพวกเขา แต่ของข้านั้นสูญเสียไปเพราะความโง่เขลาของตนเอง
ข้ามีชื่อว่าอากิบ และเป็นบุตรชายของกษัตริย์นามว่าคัสซิบ ซึ่งทรงครองราชย์เหนืออาณาจักรใหญ่ที่มีเมืองหลวงเป็นหนึ่งในเมืองท่าที่สวยงามที่สุดในโลก
เมื่อข้าสืบราชบัลลังก์ต่อจากบิดา สิ่งแรกที่ข้าทำคือการเยี่ยมชมหัวเมืองบนแผ่นดินใหญ่ จากนั้นก็แล่นเรือไปยังเกาะต่างๆ จำนวนมากที่อยู่ใกล้ชายฝั่ง เพื่อที่จะครองใจพสกนิกรของข้า การเดินทางทางทะเลเหล่านี้ทำให้ข้าชื่นชอบการเดินเรือมาก จนในไม่ช้าข้าก็ตัดสินใจที่จะสำรวจทะเลที่ไกลออกไป และสั่งให้เตรียมกองเรือขนาดใหญ่โดยไม่รอช้า เมื่อพวกมันพร้อมแล้ว ข้าก็ออกเดินทางสำรวจ
เป็นเวลาสี่สิบวันที่ลมและสภาพอากาศเป็นใจให้กับพวกเรา แต่ในคืนต่อมาพายุลูกใหญ่ก็โหมกระหน่ำ ซึ่งพัดพาพวกเราไปมาเป็นเวลาสิบวัน จนกระทั่งคนนำร่องยอมรับว่าเขาหลงทิศทางไปโดยสิ้นเชิง ด้วยเหตุนี้จึงมีการส่งลูกเรือขึ้นไปบนเสากระโดงเรือเพื่อพยายามมองหาแผ่นดิน และเขารายงานว่าไม่เห็นอะไรเลยนอกจากทะเลและท้องฟ้า ยกเว้นมวลสีดำขนาดใหญ่ที่อยู่ท้ายเรือ
เมื่อได้ยินดังนั้น คนนำร่องก็หน้าถอดสี และทุบหน้าอกของเขาพลางร้องไห้ว่า “โอ้ ท่านครับ พวกเราพินาศแล้ว พินาศแล้ว!” จนกระทั่งลูกเรือทั้งหมดตัวสั่นโดยไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เมื่อเขาฟื้นตัวได้เล็กน้อยและสามารถอธิบายสาเหตุของความหวาดกลัวได้ เขาตอบคำถามของข้าว่า พวกเราได้ลอยออกนอกเส้นทางไปไกล และในวันรุ่งขึ้นประมาณเที่ยง พวกเราจะเข้าใกล้มวลความมืดนั้น ซึ่งเขาบอกว่ามันคือภูเขาสีดำอันโด่งดัง ภูเขาลูกนี้ประกอบด้วยเพชรทราย (Adamant) ซึ่งดึงดูดเหล็กและตะปูทั้งหมดในเรือของท่านเข้าหาตัว และเมื่อพวกเราถูกดึงเข้าใกล้อย่างช่วยไม่ได้ แรงดึงดูดจะยิ่งใหญ่มากจนเหล็กและตะปูจะหลุดออกจากเรือและเกาะติดกับภูเขา และเรือจะจมลงก้นทะเลพร้อมกับทุกคนที่อยู่ในนั้น นี่คือสิ่งที่ทำให้ด้านข้างของภูเขาที่หันหน้าเข้าหาทะเลดูมืดมิดดำทึบ
อย่างที่คาดไว้ – คนนำร่องกล่าวต่อ – ด้านข้างของภูเขานั้นขรุขระมาก แต่บนยอดเขามีโดมทองเหลืองตั้งอยู่บนเสา และบนยอดนั้นมีรูปปั้นม้าทองเหลืองพร้อมอัศวินอยู่บนหลัง อัศวินผู้นี้สวมเกราะอกทำจากตะกั่ว ซึ่งมีสัญลักษณ์และรูปร่างแปลกๆ สลักอยู่ และว่ากันว่าตราบใดที่รูปปั้นนี้ยังคงอยู่บนโดม เรือก็จะไม่มีวันหยุดพินาศที่เชิงภูเขา
พูดจบ คนนำร่องก็เริ่มร้องไห้อีกครั้ง และลูกเรือซึ่งกลัวว่าชั่วโมงสุดท้ายของพวกเขาจะมาถึง ก็ทำพินัยกรรมของตน โดยแต่ละคนมอบให้กับเพื่อนร่วมงานของตน
เที่ยงวันรุ่งขึ้น ตามที่คนนำร่องทำนายไว้ พวกเราอยู่ใกล้ภูเขาสีดำมากจนพวกเราเห็นตะปูและเหล็กทั้งหมดบินออกจากเรือ และกระแทกเข้ากับภูเขาด้วยเสียงอันน่าสยดสยอง ไม่นานหลังจากนั้นเรือก็แตกออกและจมลง พร้อมกับลูกเรือไปด้วย ข้าคนเดียวที่สามารถคว้าแผ่นกระดานที่ลอยอยู่ได้ และถูกลมพัดพาเข้าสู่ฝั่ง โดยไม่มีบาดแผลแม้แต่น้อย ข้ารู้สึกยินดีอย่างยิ่งเมื่อพบว่าตัวเองอยู่ตรงเชิงบันไดที่นำตรงขึ้นไปบนภูเขา เพราะไม่มีที่ว่างแม้แต่นิ้วเดียวทางขวาหรือทางซ้ายที่คนสามารถวางเท้าได้ และในความเป็นจริง แม้แต่บันไดเองก็แคบและชันมาก จนถ้ามีลมพัดเบาๆ ข้าก็จะถูกพัดลงทะเลไปอย่างแน่นอน
เมื่อข้าถึงยอด ข้าก็พบโดมทองเหลืองและรูปปั้นตรงตามที่คนนำร่องได้อธิบายไว้ทุกประการ แต่เหนื่อยล้าเกินกว่าที่จะทำอะไรได้มากกว่าการมองแวบเดียว และโยนตัวเองลงไปใต้โดม ก็หลับไปในทันที
ในความฝัน ชายชราคนหนึ่งปรากฏตัวต่อข้าและกล่าวว่า “ฟังไว้ อากิบ! ทันทีที่เจ้าตื่นขึ้น จงขุดดินใต้เท้าของเจ้า และเจ้าจะพบคันธนูทองเหลืองและลูกธนูตะกั่วสามดอก จงยิงลูกธนูใส่รูปปั้น แล้วอัศวินจะตกลงไปในทะเล แต่ม้าจะล้มลงข้างๆ เจ้า และเจ้าจะต้องฝังมันในที่ที่เจ้าเอาคันธนูและลูกธนูมา เมื่อทำเช่นนี้แล้ว น้ำทะเลจะสูงขึ้นและท่วมภูเขา และบนนั้นเจ้าจะเห็นรูปปั้นมนุษย์โลหะนั่งอยู่ในเรือ โดยมีไม้พายอยู่ในมือแต่ละข้าง จงก้าวขึ้นเรือและให้เขาพาเจ้าไป แต่หากเจ้าต้องการเห็นอาณาจักรของเจ้าอีกครั้ง จงระวังอย่าเอ่ยนามของอัลลอฮ์ออกมาจากปากของเจ้า”
เมื่อกล่าวคำเหล่านี้จบ ภาพนิมิตก็จากข้าไป และข้าก็ตื่นขึ้นด้วยความโล่งใจ ข้ากระโดดขึ้นและดึงคันธนูและลูกธนูออกจากพื้นดิน และด้วยลูกธนูดอกที่สาม อัศวินก็ตกลงไปในทะเลด้วยเสียงดังกึกก้อง ซึ่งทะเลก็เริ่มสูงขึ้นทันที รวดเร็วจนข้าแทบจะไม่มีเวลาฝังม้าก่อนที่เรือจะเข้ามาใกล้ ข้าก้าวขึ้นไปอย่างเงียบๆ และนั่งลง และมนุษย์โลหะก็ถ่อเรือออกไป และพายโดยไม่หยุดเป็นเวลาเก้าวัน หลังจากนั้นแผ่นดินก็ปรากฏบนขอบฟ้า
ข้าดีใจมากที่เห็นภาพนี้จนลืมทุกสิ่งที่ชายชราบอกข้าไป และร้องออกมาว่า “สรรเสริญอัลลอฮ์! สรรเสริญอัลลอฮ์!”
คำพูดแทบจะหลุดจากปากข้าไม่ทัน เรือและมนุษย์โลหะก็จมหายไปจากใต้ข้า และทิ้งให้ข้าลอยอยู่บนผิวน้ำ ตลอดทั้งวันนั้นและคืนต่อมา ข้าว่ายน้ำและลอยสลับกันไป โดยมุ่งหน้าไปยังแผ่นดินที่อยู่ใกล้ที่สุดเท่าที่จะทำได้ ในที่สุดกำลังของข้าก็เริ่มอ่อนลง และข้าก็คิดว่าตัวเองต้องตายแล้ว เมื่อลมก็พัดแรงขึ้นทันที และคลื่นลูกใหญ่ก็ซัดข้าขึ้นสู่ฝั่งที่ราบ จากนั้น เมื่อวางตัวเองในที่ปลอดภัย ข้ารีบกางเสื้อผ้าออกให้แห้งกลางแดด และโยนตัวเองลงบนพื้นดินที่อบอุ่นเพื่อพักผ่อน
เช้าวันรุ่งขึ้น ข้าแต่งตัวและเริ่มมองไปรอบๆ ดูเหมือนจะไม่มีใครอื่นนอกจากข้าบนเกาะ ซึ่งเต็มไปด้วยต้นไม้ผลและมีลำธารไหลผ่าน แต่ดูเหมือนจะอยู่ไกลจากแผ่นดินใหญ่ที่ข้าหวังจะไปถึง อย่างไรก็ตาม ก่อนที่ข้าจะรู้สึกท้อแท้ ข้าก็เห็นเรือลำหนึ่งกำลังมุ่งหน้ามาที่เกาะโดยตรง และไม่รู้ว่าเรือลำนั้นจะมีมิตรหรือศัตรู ข้าจึงซ่อนตัวอยู่ในกิ่งก้านหนาทึบของต้นไม้
ลูกเรือแล่นเรือเข้าไปในอ่าวเล็กๆ ซึ่งมีทาสสิบคนขึ้นฝั่ง ถือพลั่วและจอบ พวกเขาหยุดอยู่กลางเกาะ และหลังจากขุดอยู่ครู่หนึ่ง ก็ยกสิ่งที่ดูเหมือนจะเป็นประตูกล (trapdoor) ขึ้นมา จากนั้นพวกเขาก็กลับไปที่เรือสองหรือสามครั้งเพื่อเอาเฟอร์นิเจอร์และเสบียงอาหาร และในที่สุดก็มีชายชราคนหนึ่งมาพร้อมกับพวกเขา โดยจูงเด็กชายรูปงามอายุสิบสี่หรือสิบห้าปีมาด้วย พวกเขาทั้งหมดหายตัวลงไปตามประตูกล และหลังจากอยู่ข้างล่างสองสามนาทีก็ขึ้นมาอีกครั้ง แต่ไม่มีเด็กชาย และพวกเขาก็ปิดประตูกลลง คลุมด้วยดินเหมือนเดิม เมื่อทำเสร็จแล้ว พวกเขาก็ขึ้นเรือและแล่นออกไป
ทันทีที่พวกเขาหายไปจากสายตา ข้าก็ลงมาจากต้นไม้ และไปยังสถานที่ที่เด็กชายถูกฝังไว้ ข้าขุดดินขึ้นมาจนกระทั่งถึงหินก้อนใหญ่ที่มีห่วงอยู่ตรงกลาง เมื่อยกหินออก ก็เผยให้เห็นบันไดหินที่นำไปสู่ห้องขนาดใหญ่ที่ตกแต่งอย่างหรูหราและมีเทียนไขให้แสงสว่าง บนกองเบาะที่คลุมด้วยพรม เด็กชายนั่งอยู่ เขาเงยหน้าขึ้น มองด้วยความตกใจและหวาดกลัวที่เห็นคนแปลกหน้าในสถานที่เช่นนี้ และเพื่อปลอบโยนความกลัวของเขา ข้าก็พูดทันที: “อย่าตกใจไปเลย ท่านครับ ไม่ว่าท่านจะเป็นใคร ข้าเป็นกษัตริย์ และบุตรชายของกษัตริย์ และจะไม่ทำร้ายท่านเลย ในทางกลับกัน บางทีข้าอาจถูกส่งมาที่นี่เพื่อปลดปล่อยท่านออกจากสุสานนี้ ที่ซึ่งท่านถูกฝังทั้งเป็น”
ได้ยินคำพูดของข้า ชายหนุ่มก็ฟื้นตัว และเมื่อข้าพูดจบ เขาก็กล่าวว่า “เหตุผลที่ทำให้ข้าต้องถูกฝังในที่แห่งนี้ช่างแปลกประหลาดจนอดไม่ได้ที่จะทำให้ท่านประหลาดใจ เจ้าชายครับ บิดาของข้าเป็นพ่อค้าผู้มั่งคั่ง เป็นเจ้าของที่ดินและเรือจำนวนมาก และมีการค้าขายอัญมณีล้ำค่ามากมาย แต่เขาไม่เคยหยุดโศกเศร้าที่ไม่มีบุตรไว้สืบทอดความมั่งคั่งของเขา
“ในที่สุด วันหนึ่งเขาฝันว่าปีถัดไปจะมีบุตรชายเกิดมา และเมื่อสิ่งนี้เกิดขึ้นจริง เขาก็ปรึกษาบรรดาผู้มีปัญญาในอาณาจักรทั้งหมดเกี่ยวกับอนาคตของทารก พวกเขาทั้งหมดพูดสิ่งเดียวกัน ข้าจะใช้ชีวิตอย่างมีความสุขจนกระทั่งอายุสิบห้าปี เมื่อนั้นอันตรายร้ายแรงจะรอข้าอยู่ ซึ่งข้าแทบจะหนีไม่พ้นเลย อย่างไรก็ตาม หากข้าสามารถหลบหนีได้ ข้าจะมีชีวิตอยู่จนแก่ชรา และพวกเขาเสริมว่า เมื่อรูปปั้นม้าทองเหลืองบนยอดภูเขาเพชรทรายถูกโยนลงทะเลโดยอากิบ บุตรชายของคัสซิบ จงระวังไว้ให้ดี เพราะห้าสิบวันต่อมา บุตรชายของท่านจะเสียชีวิตด้วยน้ำมือของเขา!
“คำทำนายนี้ทำให้หัวใจของบิดาข้าเจ็บปวดอย่างยิ่ง จนเขาไม่สามารถทำใจได้ แต่สิ่งนั้นก็ไม่ได้ขัดขวางไม่ให้เขาดูแลการศึกษาของข้าอย่างดี จนกระทั่งข้าอายุครบสิบห้าปีเมื่อไม่นานมานี้ เมื่อวานนี้เองที่ข่าวมาถึงเขาว่า สิบวันก่อนหน้านั้นรูปปั้นทองเหลืองถูกโยนลงทะเลแล้ว และเขาก็รีบซ่อนข้าไว้ในห้องใต้ดินแห่งนี้ ซึ่งสร้างขึ้นเพื่อจุดประสงค์นี้ โดยสัญญาว่าจะพาข้าออกมาเมื่อครบสี่สิบวัน สำหรับข้าเอง ข้าไม่กลัวเลย เพราะเจ้าชายอากิบไม่น่าจะมาที่นี่เพื่อตามหาข้า”
ข้าฟังเรื่องราวของเขาด้วยเสียงหัวเราะในใจถึงความไร้สาระที่ข้าจะต้องการเป็นสาเหตุให้เด็กชายผู้บริสุทธิ์คนนี้เสียชีวิต ซึ่งข้ารีบให้ความมั่นใจกับเขาถึงมิตรภาพและแม้กระทั่งการคุ้มครองของข้า โดยขอให้เขาตอบแทนด้วยการพาข้ากลับไปยังประเทศของข้าด้วยเรือของบิดาเขา ข้าแทบไม่ต้องบอกเลยว่าข้าใส่ใจเป็นพิเศษที่จะไม่แจ้งให้เขาทราบว่าข้าคืออากิบที่เขากลัว
วันนั้นผ่านไปกับการสนทนาในเรื่องต่างๆ และข้าพบว่าเขาเป็นชายหนุ่มที่มีไหวพริบและมีความรู้ ข้าสวมบทบาทเป็นคนรับใช้ ถืออ่างและน้ำให้เขาเมื่อเขาอาบน้ำ เตรียมอาหารค่ำและวางบนโต๊ะ เขาเริ่มรักข้าอย่างรวดเร็ว และเป็นเวลาสามสิบเก้าวันที่พวกเราใช้ชีวิตอย่างมีความสุขเท่าที่จะคาดหวังได้ใต้ดิน
เช้าของวันที่สี่สิบมาถึง และชายหนุ่มเมื่อเขาตื่นขึ้นมาก็ขอบคุณพระเจ้าด้วยความดีใจที่อันตรายผ่านพ้นไปแล้ว “บิดาของข้าอาจจะมาถึงเมื่อใดก็ได้” เขาพูด “ดังนั้น ข้าขอให้ท่านเตรียมน้ำร้อนสำหรับอาบน้ำให้ข้า เพื่อที่ข้าจะได้อาบน้ำและเปลี่ยนเสื้อผ้า และพร้อมที่จะรับเขา”
ดังนั้นข้าจึงไปนำน้ำมาตามที่เขาขอ และล้างและนวดเขา หลังจากนั้นเขาก็นอนลงอีกครั้งและหลับไปเล็กน้อย เมื่อเขาเปิดตาเป็นครั้งที่สอง เขาก็ขอให้ข้านำเมลอนและน้ำตาลมาให้ เพื่อที่เขาจะได้กินและสดชื่น
ข้ารีบเลือกเมลอนที่สวยงามจากที่มีอยู่ แต่หามีดสำหรับตัดมันไม่ได้ “มองไปที่บัวเพดานเหนือศีรษะของข้า” เขาพูด “และข้าคิดว่าท่านจะเห็นอันหนึ่ง” มันอยู่สูงเหนือข้ามาก จนข้ามีปัญหาในการเอื้อมถึง และเท้าของข้าก็ไปเกี่ยวผ้าคลุมเตียง ข้าลื่นล้มลงไปทับชายหนุ่มพอดี โดยที่มีดพุ่งตรงเข้าสู่หัวใจของเขา
เมื่อเห็นภาพอันน่ากลัวนี้ ข้ากรีดร้องออกมาด้วยความเศร้าโศกและความเจ็บปวด ข้าทิ้งตัวลงบนพื้นและฉีกเสื้อผ้าของตนเองและดึงผมด้วยความเสียใจ จากนั้น ด้วยความกลัวที่จะถูกลงโทษในฐานะฆาตกรโดยบิดาผู้โศกเศร้า ข้าจึงยกหินก้อนใหญ่ที่ปิดทางขึ้นบันได และออกจากห้องใต้ดินไป ทำทุกอย่างให้แน่นหนาเหมือนเดิม
...🌞
— และเชเฮราซาดก็สังเกตเห็นว่าฟ้าสางแล้ว นางจึงหยุดกล่าวคำที่ได้รับอนุญาตให้กล่าว จากนั้นดินาร์ซาดจึงกล่าวว่า “โอ้ พี่สาวของข้า นิทานของพี่ช่างไพเราะ และช่างมีรสชาติ หวานชื่นและน่าพอใจอะไรเช่นนี้!”
นางตอบว่า “และนี่จะเปรียบอะไรได้กับสิ่งที่พี่จะเล่าให้น้องฟังในคืนหน้า ถ้าพี่มีชีวิตอยู่และกษัตริย์ทรงไว้ชีวิตพี่?”
กษัตริย์ก็ทรงตัดสินพระทัยที่จะรอจนถึงวันพรุ่งนี้ โดยตั้งพระทัยว่าจะสั่งประหารนางหลังจากที่นางเล่าเรื่องของนางจบแล้ว ดังนั้น พวกเขาก็พักผ่อนในคืนนั้นโดยกอดกันจนกระทั่งฟ้าสาง หลังจากนั้น กษัตริย์ก็เสด็จไปยังท้องพระโรง และเสนาบดีและทหารก็เข้ามา และราชสำนักก็เต็มไปด้วยผู้คน และกษัตริย์ก็มีพระบัญชาและตัดสินคดี และแต่งตั้งและปลดตำแหน่ง สั่งและห้ามตลอดทั้งวัน จากนั้นการประชุมก็เลิก และกษัตริย์ชาห์ริอาร์ก็เสด็จเข้าสู่พระราชวังของพระองค์
กดอ่านตอนต่อไป >> ที่นี่ << รอแพร่บนึ่งนะ
.⋆｡🌶️🌿˚ และนอกจากนิยายโรมานซ์อ่านสนุกเรื่องนี้แล้ว คุณนักอ่านสามารถสนับสนุนผลงาน #นิยายรสแซ่บจัดจ้านจนนิพพานสีจมปูว์ ของ #แมงมุมใต้เตียง ที่แต่งจบแล้วพร้อมอ่านได้เลยได้ที่ comment หรือที่ BIO ตลอด 24 ชั่วโมง นะคะ ✨👇✨ สุดปัง สุดปัง กำลังรับนักอ่านจำนวนไม่จำกัด!
#นิยาย | #อ่านนิยาย | #eBook | #romancenovels | #fiction | #นิยายอ่านสนุกทุกเทศกาล #2025trend #ตำนานรักของเทพเจ้า
แวะชม แวะอ่าน แวะโหลดนิยายรสแซ่บจัดจ้านที่ใครก็อยากมีไว้อ่านก่อนนอนทุกคืนที่นี่*
.⋆｡˚ นิยายเขาอ่านแล้วปวดใจ ... มาอ่านนิยายที่ Blog เค้าเอามั้ย เธอจะได้แต่เรื่องปวดเอว~* สุดปัง
คำอธิบาย: 👑 อย่าลืมมาเป็นนักอ่าน VIP ของเราเพื่อรับสิทธิพิเศษเข้าถึงนิยายรักเรื่องใหม่ รวมถึงนิยายแปลสุดคลาสสิก อ่านได้เลยใน BLOG สุดเก๋ สุดคลู ที่จะมอบให้แก่นักอ่าน VIP ที่น่ารักที่สุดเท่านั้น เมื่อคุณนักอ่านสะสมครบเงื่อนไขแล้วสามรถ inbox นิยายในคลังของคุณมาอวดกันได้และรับ link ไปเลย! มีนิยายให้เอา เอ้ย! ให้อ่าน 2 เรื่องพิเศษแล้วและจะทะยอยวางอย่างต่อเนื่องนะคะ 👑 *รับสิทธิพิเศษอ่านนิยายรสเข้มข้นใหม่ๆ อ่านจบเรื่องเลยได้ฟsี 12 เรื่องสั้น และ 1 เรื่องยาว*
🔺กดรับ link นิยายได้ที่รูปภาพบนนี้
