![The Arabian Nights • One Thousand and One Nights • [แปลไทย]](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg9zYlaF-xu3e2X34o1u0RGu-W0lglsQHVOMvR-Qhzt_7oTCIw62YZJd0zwujmKYS7KgU2NDRhoFjm4baJSoq0ieZ8ALQmaBIlp2ofLStD3-xIapmZEKZwsN8rPxduQKtoBLS0DIY7toNz7L8XXtFqmbKK61_Dk258oS4iZpIfVX2VtNtpuB11ec14c9nIs/s1536/1000022204.png "The Arabian Nights • One Thousand and One Nights • [แปลไทย]")
อภินิหารพันหนึ่งราตรี
หมื่นล้านคำรัก
‼️ ©️ สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม ‼️
เมื่อถึง: คืนที่สอง
เช้าวันรุ่งขึ้น ก่อนที่ฟ้าจะสว่าง ดินาร์ซาดกล่าวกับพี่สาวว่า “โอ้ พี่สาวที่รัก หากพี่ยังไม่หลับ ช่วยเล่านิทานพ่อค้ากับภูตผีให้พวกเราฟังต่อเถิด”
และนางตอบว่า “ด้วยความยินดีและความปรารถนาดี ถ้ากษัตริย์ทรงอนุญาตหม่อมฉัน”
“เล่าเรื่องของเจ้ามาเถิด” พระองค์ตรัส “เรื่องของภูตผีกับพ่อค้า เราอยากรู้ตอนจบ”
และเชเฮราซาดก็เริ่มต้นด้วยคำพูดเหล่านี้ มีเรื่องเล่ามาถึงหม่อมฉันนะ ฝ่าบาทผู้ทรงบุญญาธิการและผู้ปกครองที่สวรรค์ชี้ทาง! ว่า: เมื่อพ่อค้าตั้งใจจะบูชายัญลูกวัว แต่เห็นมันร้องไห้ หัวใจของเขาก็อ่อนลงและเขากล่าวกับคนเลี้ยงสัตว์ว่า “จงเก็บลูกวัวตัวนี้ไว้ในฝูงสัตว์ของข้า” และถึงแม้ภรรยาของข้าจะคัดค้านทั้งหมด ข้าก็ยังคงหนักแน่น
“ภรรยา” ข้าตอบ “ข้าจะไม่บูชายัญลูกวัวตัวนี้”
ข้าสั่งให้ฆ่าลูกวัวตัวอื่น ลูกวัวตัวนี้ถูกนำออกไป วันรุ่งขึ้น คนดูแลขอพบข้าเป็นการส่วนตัว
“ข้ามา” เขากล่าว “เพื่อบอกข่าวบางอย่างที่ข้าคิดว่าท่านจะชอบฟัง ข้ามีลูกสาวคนหนึ่งที่รู้เรื่องวิชาอาคม เมื่อวานนี้ ขณะที่ข้ากำลังพาเจ้าลูกวัวที่ท่านปฏิเสธที่จะบูชายัญกลับไป ข้าสังเกตเห็นว่านางยิ้ม แล้วทันทีหลังจากนั้นก็เริ่มร้องไห้ ข้าถามนางว่าทำไมถึงเป็นเช่นนั้น”
“ท่านพ่อ” นางตอบ “ลูกวัวตัวนี้คือบุตรชายของนายท่านของเรา ข้ายิ้มด้วยความยินดีที่เห็นเขายังมีชีวิตอยู่ และข้าร้องไห้เมื่อนึกถึงมารดาของเขา ซึ่งถูกบูชายัญไปเมื่อวานนี้ในร่างของแม่วัว การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้เป็นฝีมือของภรรยาของนายท่าน ซึ่งเกลียดชังมารดาและบุตรชาย”
“พอได้ยินคำเหล่านี้ องค์ภูตผี” ชายชราเล่าต่อไป “ข้าขอให้ท่านลองนึกภาพความประหลาดใจของข้าดู ข้ารีบไปกับคนดูแลเพื่อพูดคุยกับลูกสาวของเขาด้วยตนเอง ก่อนอื่นข้าไปที่คอกเพื่อดูบุตรชายของข้า และเขาก็ตอบสนองต่อการแสดงความรักใคร่ของข้าด้วยภาษากายของเขา เมื่อลูกสาวของคนดูแลมา ข้าถามนางว่าสามารถเปลี่ยนบุตรชายของข้ากลับคืนสู่ร่างเดิมของเขาได้หรือไม่”
“ได้ ข้าทำได้” นางตอบ “แต่มีสองเงื่อนไข ข้อหนึ่งคือท่านจะต้องยกลูกชายของท่านให้เป็นสามีของข้า และอีกข้อหนึ่งคือท่านจะต้องอนุญาตให้ข้าลงโทษสตรีที่สาปให้เขากลายเป็นลูกวัว”
“สำหรับเงื่อนไขแรก” ข้าตอบ “ข้ายินดีอย่างยิ่ง และข้าจะมอบสินสอดมากมายให้แก่เจ้า ส่วนเงื่อนไขที่สอง ข้าก็ตกลงเช่นกัน ข้าเพียงขอให้เจ้าไว้ชีวิตนางเท่านั้น”
“ข้าจะทำเช่นนั้น” นางตอบ “ข้าจะปฏิบัติต่อนางเหมือนที่นางปฏิบัติต่อบุตรชายของท่าน”
จากนั้นนางก็หยิบภาชนะบรรจุน้ำขึ้นมา และท่องคำบางอย่างที่ข้าไม่เข้าใจ แล้วเมื่อโยนน้ำใส่เขา เขาก็กลับกลายเป็นชายหนุ่มอีกครั้งทันที
“ลูกชายของพ่อ ลูกชายที่รักของพ่อ” ข้าอุทาน พลางจูบเขาด้วยความปีติยินดีอย่างสุดซึ้ง “หญิงสาวผู้ใจดีคนนี้ได้ช่วยลูกจากการต้องมนตร์อันน่าสะพรึงกลัว และพ่อแน่ใจว่าด้วยความสำนึกในบุญคุณ ลูกจะแต่งงานกับนาง”
เขาตอบตกลงอย่างยินดี แต่ก่อนที่พวกเขาจะแต่งงานกัน หญิงสาวคนนั้นก็ได้สาปภรรยาของข้าให้กลายเป็นกวางตัวเมีย และนี่คือคนเดียวกับที่ท่านเห็นอยู่ข้างหน้า ข้าปรารถนาให้มีรูปลักษณ์นี้มากกว่ารูปลักษณ์ที่แปลกประหลาดอื่นๆ เพื่อที่เราจะได้เห็นนางในครอบครัวโดยไม่รังเกียจ
ตั้งแต่นั้นมา บุตรชายของข้าก็เป็นพ่อม่ายและออกเดินทาง ข้ากำลังออกตามหาเขา และไม่ต้องการมอบภรรยาของข้าไว้ในความดูแลของผู้อื่น ข้าจึงพานางไปด้วย เรื่องนี้ไม่ใช่นิทานที่น่าอัศจรรย์ที่สุดดอกหรือ?
“แน่นอน” ภูตผีกล่าว “และด้วยเหตุนี้ ข้าจึงยกโทษทัณฑ์หนึ่งในสามส่วนของพ่อค้าผู้นี้ให้แก่เจ้า”
เมื่อชายชราคนแรกเล่าเรื่องจบ ชายชราคนที่สองที่จูงสุนัขดำสองตัวมาด้วยก็กล่าวกับภูตผีว่า “ข้ากำลังจะเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นกับข้าให้ท่านฟัง และข้าแน่ใจว่าท่านจะพบว่าเรื่องราวของข้าน่าประหลาดใจยิ่งกว่าเรื่องที่ท่านเพิ่งฟังไปเสียอีก แต่เมื่อข้าเล่าจบแล้ว ท่านจะยกโทษทัณฑ์หนึ่งในสามส่วนของพ่อค้าให้แก่ข้าด้วยหรือไม่?”
“ได้” ภูตผีตอบ “ถ้าเรื่องราวของเจ้าเหนือกว่าเรื่องของกวางตัวเมีย”
ด้วยข้อตกลงนี้ ชายชราคนที่สองก็เริ่มเล่าเรื่องของเขาในลักษณะนี้
📜 นิทาน: : ชายชราคนที่สองกับสุนัขดำสองตัว
“โอ้ ท่านเจ้าชายผู้ยิ่งใหญ่แห่งภูตผี ท่านต้องรู้ว่าพวกเรามีสามพี่น้อง—สุนัขดำสองตัวนี้และตัวข้าเอง บิดาของเราเสียชีวิตลง โดยทิ้งเงินไว้ให้พวกเราคนละหนึ่งพันซีควิน (Sequins) ด้วยจำนวนเงินนี้ เราทั้งสามคนก็ทำอาชีพเดียวกัน และกลายเป็นพ่อค้า ไม่นานหลังจากที่เราเปิดร้าน พี่ชายคนโตของข้า ซึ่งเป็นหนึ่งในสุนัขดำสองตัวนี้ ก็ตัดสินใจเดินทางไปยังต่างแดนเพื่อค้าขาย ด้วยความตั้งใจนี้ เขาจึงขายทุกสิ่งที่เขามีและซื้อสินค้าที่เหมาะสมกับการเดินทางที่เขากำลังจะไป เขาออกเดินทาง และหายไปเป็นเวลาหนึ่งปีเต็ม
ในช่วงสิ้นสุดปีนี้ ขอทานคนหนึ่งมาที่ร้านของข้า “สวัสดี” ข้ากล่าว “สวัสดี” เขาตอบ “เป็นไปได้หรือที่ท่านจำข้าไม่ได้?” จากนั้นข้าก็มองเขาใกล้ๆ และเห็นว่าเขาคือพี่ชายของข้า ข้าเชิญเขาเข้ามาในบ้าน และถามเขาว่ากิจการของเขาเป็นอย่างไรบ้าง
“อย่าถามข้าเลย” เขาตอบ “มองข้า ท่านก็จะเห็นทุกอย่างที่ข้ามี การเล่าถึงความโชคร้ายทั้งหมดที่เกิดขึ้นกับข้าในหนึ่งปีและทำให้ข้าตกอยู่ในสภาพนี้ มีแต่จะรื้อฟื้นความทุกข์ของข้า”
ข้าปิดร้าน ดูแลเขาอย่างดีที่สุด พาเขาไปอาบน้ำ และมอบเสื้อคลุมที่สวยที่สุดของข้าให้เขา ข้าตรวจสอบบัญชีของข้า และพบว่าข้าทำเงินทุนเพิ่มเป็นสองเท่า—นั่นคือ ตอนนี้ข้ามีเงินสองพันซีควิน ข้าแบ่งให้พี่ชายคน หนึ่งพัน โดยกล่าวว่า “ตอนนี้แหละ พี่ชาย ท่านสามารถลืมความสูญเสียของท่านได้แล้ว” เขารับเงินด้วยความยินดี และเราก็อยู่ด้วยกันเหมือนเมื่อก่อน
หลังจากนั้นไม่นาน พี่ชายคนที่สองของข้าก็อยากจะขายกิจการและเดินทางบ้าง พี่ชายคนโตและข้าพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อโน้มน้าวให้เขาเปลี่ยนใจ แต่ก็ไม่เป็นผล เขาเข้าร่วมกับกองคาราวานและออกเดินทาง เขาเดินทางกลับมาเมื่อสิ้นสุดปีในสภาพเดียวกับพี่ชายคนโตของเขา ข้าดูแลเขา และเนื่องจากข้ามีเงินหนึ่งพันซีควินเหลืออยู่ ข้าก็มอบให้เขา และเขาก็เปิดร้านใหม่
อยู่มาวันหนึ่ง พี่ชายทั้งสองของข้ามาหาข้าเพื่อเสนอให้เราออกเดินทางและค้าขายด้วยกัน ตอนแรกข้าปฏิเสธที่จะไป “พวกท่านเดินทาง” ข้ากล่าว “แล้วพวกท่านได้อะไรมา?” แต่พวกเขากลับมาหาข้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า และหลังจากที่ข้าทนอยู่ได้ห้าปี ในที่สุดข้าก็ยอม แต่เมื่อพวกเขาเตรียมการเสร็จและเริ่มซื้อสินค้าที่เราต้องการ พวกเขาก็พบว่าได้ใช้เงินหนึ่งพันซีควินที่ข้าให้ไปจนหมดแล้ว ข้าไม่ได้ตำหนิพวกเขา ข้าแบ่งเงินหกพันซีควินของข้ากับพวกเขา โดยให้คนละหนึ่งพัน และเก็บไว้สำหรับตัวเองหนึ่งพัน ส่วนอีกสามพันข้าฝังไว้ในมุมหนึ่งของบ้าน เราซื้อสินค้า บรรทุกเรือ และออกเดินทางไปด้วยลมที่เอื้ออำนวย
หลังจากแล่นเรือไปสองเดือน เราก็มาถึงเมืองท่าแห่งหนึ่ง ที่ซึ่งเราขึ้นฝั่งและค้าขายได้มาก จากนั้นเราก็ซื้อสินค้าของประเทศนั้น และกำลังจะแล่นเรือออกไปอีกครั้ง เมื่อข้าถูกหยุดไว้ที่ชายฝั่งโดยหญิงสาวที่สวยงามแต่แต่งกายด้วยเสื้อผ้าที่เก่า นางเข้ามาหาข้า จูบมือของข้า และอ้อนวอนให้ข้าแต่งงานกับนาง และพานางขึ้นเรือไปด้วย ตอนแรกข้าปฏิเสธ แต่นางวิงวอนอย่างหนักและสัญญาว่าจะเป็นภรรยาที่ดีต่อข้ามาก จนในที่สุดข้าก็ยินยอม ข้าซื้อชุดสวยๆ ให้แก่นาง และหลังจากแต่งงานกับนางแล้ว เราก็ขึ้นเรือและออกเดินทาง ในระหว่างการเดินทาง ข้าค้นพบคุณสมบัติที่ดีมากมายในภรรยาของข้า จนข้าเริ่มรักนางมากขึ้นเรื่อยๆ
แต่พี่ชายของข้าเริ่มอิจฉาความรุ่งเรืองของข้า และเริ่มวางแผนปองร้ายชีวิตของข้า คืนหนึ่งขณะที่เรากำลังหลับ พวกเขาก็โยนข้าและภรรยาลงทะเล อย่างไรก็ตาม ภรรยาของข้าเป็นนางฟ้า ดังนั้นนางจึงไม่ปล่อยให้ข้าจมน้ำ แต่นำพาข้าไปยังเกาะแห่งหนึ่ง เมื่อฟ้าสาง นางก็กล่าวกับข้าว่า
“เมื่อข้าเห็นท่านบนชายหาด ข้าก็รู้สึกชื่นชอบท่านมาก และอยากจะทดสอบความมีน้ำใจของท่าน ดังนั้นข้าจึงปรากฏตัวในร่างปลอมที่ท่านเห็น บัดนี้ ข้าได้ตอบแทนท่านด้วยการช่วยชีวิตท่านไว้แล้ว แต่ข้าโกรธพี่ชายของท่านมาก และข้าจะไม่หยุดจนกว่าจะได้เอาชีวิตพวกเขา”
ข้าขอบคุณนางฟ้าสำหรับทุกสิ่งที่นางได้ทำเพื่อข้า แต่ข้าก็อ้อนวอนขอไม่ให้นางฆ่าพี่ชายของข้า
ข้าทำให้ความโกรธของนางสงบลง และในชั่วพริบตา นางก็นำพาข้าจากเกาะที่เราอยู่ไปยังหลังคาบ้านของข้า และนางก็หายตัวไปในอีกไม่กี่นาทีต่อมา ข้าลงไปข้างล่าง เปิดประตู และขุดเงินสามพันซีควินที่ข้าฝังไว้ขึ้นมา ข้าไปที่ตั้งร้านของข้า เปิดร้าน และได้รับการแสดงความยินดีจากเพื่อนพ่อค้าต่อการกลับมาของข้า เมื่อข้ากลับถึงบ้าน ข้าเห็นสุนัขดำสองตัวที่เข้ามาหาข้าด้วยใบหน้าที่เศร้าสร้อย ข้าประหลาดใจมาก แต่นางฟ้าซึ่งปรากฏตัวอีกครั้ง ก็กล่าวกับข้าว่า
“อย่าแปลกใจที่เห็นสุนัขเหล่านี้ พวกเขาคือพี่ชายทั้งสองของท่าน ข้าได้ลงโทษให้พวกเขาอยู่ในร่างนี้เป็นเวลาสิบปี” จากนั้นนางก็บอกข้าว่าข้าจะสามารถได้ยินข่าวคราวของนางได้ที่ใด แล้วนางก็หายตัวไป
สิบปีเกือบจะผ่านไปแล้ว และข้ากำลังเดินทางไปตามหานาง ในระหว่างทางที่ผ่าน ข้าได้พบพ่อค้าผู้นี้และชายชรากับกวางตัวเมีย ข้าจึงอยู่กับพวกเขา
นี่คือประวัติของข้า โอ้ เจ้าชายแห่งภูตผี! ท่านไม่คิดว่ามันเป็นเรื่องราวที่น่าอัศจรรย์ที่สุดดอกหรือ?
“ใช่แน่นอน” ภูตผีตอบ “และข้าจะยกโทษทัณฑ์หนึ่งในสามส่วนของพ่อค้าให้แก่เจ้า”
จากนั้น ชายชราคนที่สามก็ร้องขอต่อภูตผีแบบเดียวกับที่ชายชราอีกสองคนได้ทำไปแล้ว และภูตผีก็สัญญากับเขาว่าจะยกโทษทัณฑ์ส่วนสุดท้ายหนึ่งในสามของพ่อค้าให้ หากเรื่องราวของเขานั้นเหนือกว่าเรื่องราวของคนอื่นๆ
ดังนั้น เขาจึงเล่าเรื่องราวของเขาให้ภูตผีฟัง:
“โอ้ ท่านเจ้าชายผู้ยิ่งใหญ่แห่งภูตผี ท่านต้องรู้ว่าพวกเรามีสามพี่น้อง—สุนัขดำสองตัวนี้และตัวข้าเอง บิดาของเราเสียชีวิตลง โดยทิ้งเงินไว้ให้พวกเราคนละหนึ่งพันซีควิน (Sequins) ด้วยจำนวนเงินนี้ เราทั้งสามคนก็ทำอาชีพเดียวกัน และกลายเป็นพ่อค้า ไม่นานหลังจากที่เราเปิดร้าน พี่ชายคนโตของข้า ซึ่งเป็นหนึ่งในสุนัขดำสองตัวนี้ ก็ตัดสินใจเดินทางไปยังต่างแดนเพื่อค้าขาย ด้วยความตั้งใจนี้ เขาจึงขายทุกสิ่งที่เขามีและซื้อสินค้าที่เหมาะสมกับการเดินทางที่เขากำลังจะไป เขาออกเดินทาง และหายไปเป็นเวลาหนึ่งปีเต็ม
ในช่วงสิ้นสุดปีนี้ ขอทานคนหนึ่งมาที่ร้านของข้า “สวัสดี” ข้ากล่าว “สวัสดี” เขาตอบ “เป็นไปได้หรือที่ท่านจำข้าไม่ได้?” จากนั้นข้าก็มองเขาใกล้ๆ และเห็นว่าเขาคือพี่ชายของข้า ข้าเชิญเขาเข้ามาในบ้าน และถามเขาว่ากิจการของเขาเป็นอย่างไรบ้าง
“อย่าถามข้าเลย” เขาตอบ “มองข้า ท่านก็จะเห็นทุกอย่างที่ข้ามี การเล่าถึงความโชคร้ายทั้งหมดที่เกิดขึ้นกับข้าในหนึ่งปีและทำให้ข้าตกอยู่ในสภาพนี้ มีแต่จะรื้อฟื้นความทุกข์ของข้า”
ข้าปิดร้าน ดูแลเขาอย่างดีที่สุด พาเขาไปอาบน้ำ และมอบเสื้อคลุมที่สวยที่สุดของข้าให้เขา ข้าตรวจสอบบัญชีของข้า และพบว่าข้าทำเงินทุนเพิ่มเป็นสองเท่า—นั่นคือ ตอนนี้ข้ามีเงินสองพันซีควิน ข้าแบ่งให้พี่ชายคน หนึ่งพัน โดยกล่าวว่า “ตอนนี้แหละ พี่ชาย ท่านสามารถลืมความสูญเสียของท่านได้แล้ว” เขารับเงินด้วยความยินดี และเราก็อยู่ด้วยกันเหมือนเมื่อก่อน
หลังจากนั้นไม่นาน พี่ชายคนที่สองของข้าก็อยากจะขายกิจการและเดินทางบ้าง พี่ชายคนโตและข้าพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อโน้มน้าวให้เขาเปลี่ยนใจ แต่ก็ไม่เป็นผล เขาเข้าร่วมกับกองคาราวานและออกเดินทาง เขาเดินทางกลับมาเมื่อสิ้นสุดปีในสภาพเดียวกับพี่ชายคนโตของเขา ข้าดูแลเขา และเนื่องจากข้ามีเงินหนึ่งพันซีควินเหลืออยู่ ข้าก็มอบให้เขา และเขาก็เปิดร้านใหม่
อยู่มาวันหนึ่ง พี่ชายทั้งสองของข้ามาหาข้าเพื่อเสนอให้เราออกเดินทางและค้าขายด้วยกัน ตอนแรกข้าปฏิเสธที่จะไป “พวกท่านเดินทาง” ข้ากล่าว “แล้วพวกท่านได้อะไรมา?” แต่พวกเขากลับมาหาข้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า และหลังจากที่ข้าทนอยู่ได้ห้าปี ในที่สุดข้าก็ยอม แต่เมื่อพวกเขาเตรียมการเสร็จและเริ่มซื้อสินค้าที่เราต้องการ พวกเขาก็พบว่าได้ใช้เงินหนึ่งพันซีควินที่ข้าให้ไปจนหมดแล้ว ข้าไม่ได้ตำหนิพวกเขา ข้าแบ่งเงินหกพันซีควินของข้ากับพวกเขา โดยให้คนละหนึ่งพัน และเก็บไว้สำหรับตัวเองหนึ่งพัน ส่วนอีกสามพันข้าฝังไว้ในมุมหนึ่งของบ้าน เราซื้อสินค้า บรรทุกเรือ และออกเดินทางไปด้วยลมที่เอื้ออำนวย
หลังจากแล่นเรือไปสองเดือน เราก็มาถึงเมืองท่าแห่งหนึ่ง ที่ซึ่งเราขึ้นฝั่งและค้าขายได้มาก จากนั้นเราก็ซื้อสินค้าของประเทศนั้น และกำลังจะแล่นเรือออกไปอีกครั้ง เมื่อข้าถูกหยุดไว้ที่ชายฝั่งโดยหญิงสาวที่สวยงามแต่แต่งกายด้วยเสื้อผ้าที่เก่า นางเข้ามาหาข้า จูบมือของข้า และอ้อนวอนให้ข้าแต่งงานกับนาง และพานางขึ้นเรือไปด้วย ตอนแรกข้าปฏิเสธ แต่นางวิงวอนอย่างหนักและสัญญาว่าจะเป็นภรรยาที่ดีต่อข้ามาก จนในที่สุดข้าก็ยินยอม ข้าซื้อชุดสวยๆ ให้แก่นาง และหลังจากแต่งงานกับนางแล้ว เราก็ขึ้นเรือและออกเดินทาง ในระหว่างการเดินทาง ข้าค้นพบคุณสมบัติที่ดีมากมายในภรรยาของข้า จนข้าเริ่มรักนางมากขึ้นเรื่อยๆ
แต่พี่ชายของข้าเริ่มอิจฉาความรุ่งเรืองของข้า และเริ่มวางแผนปองร้ายชีวิตของข้า คืนหนึ่งขณะที่เรากำลังหลับ พวกเขาก็โยนข้าและภรรยาลงทะเล อย่างไรก็ตาม ภรรยาของข้าเป็นนางฟ้า ดังนั้นนางจึงไม่ปล่อยให้ข้าจมน้ำ แต่นำพาข้าไปยังเกาะแห่งหนึ่ง เมื่อฟ้าสาง นางก็กล่าวกับข้าว่า
“เมื่อข้าเห็นท่านบนชายหาด ข้าก็รู้สึกชื่นชอบท่านมาก และอยากจะทดสอบความมีน้ำใจของท่าน ดังนั้นข้าจึงปรากฏตัวในร่างปลอมที่ท่านเห็น บัดนี้ ข้าได้ตอบแทนท่านด้วยการช่วยชีวิตท่านไว้แล้ว แต่ข้าโกรธพี่ชายของท่านมาก และข้าจะไม่หยุดจนกว่าจะได้เอาชีวิตพวกเขา”
ข้าขอบคุณนางฟ้าสำหรับทุกสิ่งที่นางได้ทำเพื่อข้า แต่ข้าก็อ้อนวอนขอไม่ให้นางฆ่าพี่ชายของข้า
ข้าทำให้ความโกรธของนางสงบลง และในชั่วพริบตา นางก็นำพาข้าจากเกาะที่เราอยู่ไปยังหลังคาบ้านของข้า และนางก็หายตัวไปในอีกไม่กี่นาทีต่อมา ข้าลงไปข้างล่าง เปิดประตู และขุดเงินสามพันซีควินที่ข้าฝังไว้ขึ้นมา ข้าไปที่ตั้งร้านของข้า เปิดร้าน และได้รับการแสดงความยินดีจากเพื่อนพ่อค้าต่อการกลับมาของข้า เมื่อข้ากลับถึงบ้าน ข้าเห็นสุนัขดำสองตัวที่เข้ามาหาข้าด้วยใบหน้าที่เศร้าสร้อย ข้าประหลาดใจมาก แต่นางฟ้าซึ่งปรากฏตัวอีกครั้ง ก็กล่าวกับข้าว่า
“อย่าแปลกใจที่เห็นสุนัขเหล่านี้ พวกเขาคือพี่ชายทั้งสองของท่าน ข้าได้ลงโทษให้พวกเขาอยู่ในร่างนี้เป็นเวลาสิบปี” จากนั้นนางก็บอกข้าว่าข้าจะสามารถได้ยินข่าวคราวของนางได้ที่ใด แล้วนางก็หายตัวไป
สิบปีเกือบจะผ่านไปแล้ว และข้ากำลังเดินทางไปตามหานาง ในระหว่างทางที่ผ่าน ข้าได้พบพ่อค้าผู้นี้และชายชรากับกวางตัวเมีย ข้าจึงอยู่กับพวกเขา
นี่คือประวัติของข้า โอ้ เจ้าชายแห่งภูตผี! ท่านไม่คิดว่ามันเป็นเรื่องราวที่น่าอัศจรรย์ที่สุดดอกหรือ?
“ใช่แน่นอน” ภูตผีตอบ “และข้าจะยกโทษทัณฑ์หนึ่งในสามส่วนของพ่อค้าให้แก่เจ้า”
จากนั้น ชายชราคนที่สามก็ร้องขอต่อภูตผีแบบเดียวกับที่ชายชราอีกสองคนได้ทำไปแล้ว และภูตผีก็สัญญากับเขาว่าจะยกโทษทัณฑ์ส่วนสุดท้ายหนึ่งในสามของพ่อค้าให้ หากเรื่องราวของเขานั้นเหนือกว่าเรื่องราวของคนอื่นๆ
ดังนั้น เขาจึงเล่าเรื่องราวของเขาให้ภูตผีฟัง:
📜 นิทาน: : ของชายชราคนที่สาม
“ขอท่านสุลต่านและหัวหน้าแห่งภูตผีโปรดทราบว่า ล่อตัวเมียนี้คือภรรยาของข้าเอง”
อยู่มาวันหนึ่ง ข้าต้องเดินทางออกไปและไม่อยู่เป็นเวลาหนึ่งปีเต็ม และเมื่อข้ากลับจากการเดินทาง ข้าก็มาหานางในตอนกลางคืน และเห็นทาสผิวดำคนหนึ่งกำลังนอนอยู่กับนางบนเตียงปูพรม ทั้งคู่กำลังพูดคุย หยอกล้อ หัวเราะ จูบ และเล่นเกมก้นชิด (the close buttock game) เมื่อนางเห็นข้า นางก็ลุกขึ้นและรีบเข้ามาหาข้าพร้อมกับเหยือกน้ำ และร่ายมนตร์บางอย่างใส่น้ำนั้น นางก็สาดน้ำมาที่ข้าแล้วกล่าวว่า “จงออกมาจากรูปลักษณ์นี้ของเจ้า เข้าสู่รูปลักษณ์ของสุนัขเถิด” และในทันทีข้าก็กลายเป็นสุนัข
นางขับไล่ข้าออกจากบ้าน และข้าก็วิ่งหนีผ่านประตูไป ไม่หยุดวิ่งจนกระทั่งมาถึงแผงขายเนื้อแห่งหนึ่ง ที่ซึ่งข้าหยุดและเริ่มกินกระดูกที่วางอยู่ เมื่อเจ้าของแผงเห็นข้า เขาก็จับข้าและพาข้าเข้าไปในบ้าน แต่ทันทีที่บุตรสาวของเขามองเห็นข้า นางก็ใช้ผ้าคลุมหน้าจากข้า โดยร้องออกมาว่า “ท่านพาผู้ชายเข้ามาหาข้าหรือ และท่านเข้ามาพร้อมกับพวกเขาด้วยหรือ?” บิดาของนางถามว่า “ผู้ชายอยู่ที่ไหน?” และนางตอบว่า “สุนัขตัวนี้เป็นผู้ชายที่ถูกภรรยาของเขาเล่นอาคมใส่ และข้าสามารถปล่อยเขาให้เป็นอิสระได้” เมื่อบิดาของนางได้ยินคำพูดของนาง เขากล่าวว่า “ขอผู้สร้างสวรรค์โปรดช่วยเจ้าเถิด ลูกสาวของข้า จงปล่อยเขาให้เป็นอิสระเถิด”
ดังนั้น นางจึงหยิบเหยือกน้ำและหลังจากร่ายมนตร์ใส่แล้ว ก็พรมน้ำสองสามหยดลงบนตัวข้า โดยกล่าวว่า “จงออกมาจากร่างนั้น เข้าสู่ร่างเดิมของเจ้าเถิด” และข้าก็กลับคืนสู่รูปลักษณ์ธรรมชาติของข้า จากนั้นข้าก็จูบมือของนางและกล่าวว่า “ข้าปรารถนาให้ท่านสาปภรรยาของข้าเหมือนที่นางสาปข้า” ทันใดนั้น นางก็ให้น้ำข้ามา โดยกล่าวว่า “ทันทีที่เจ้าเห็นนางหลับ จงพรมน้ำนี้ลงบนตัวนางและพูดคำที่เจ้าได้ยินข้าเปล่งออกมา แล้วนางจะกลายเป็นสิ่งใดก็ตามที่เจ้าปรารถนา”
ข้าไปหาภรรยาของข้าและพบนางหลับสนิท และขณะที่พรมน้ำลงบนตัวนาง ข้ากล่าวว่า “จงออกมาจากร่างนั้น เข้าสู่รูปลักษณ์ของล่อตัวเมียเถิด” ในทันทีนางก็กลายเป็นล่อตัวเมีย และนางผู้นี้แหละที่ท่านเห็นอยู่ต่อหน้าต่อตา โอ้ สุลต่านและหัวหน้าแห่งกษัตริย์ของภูตผี!
“ขอท่านสุลต่านและหัวหน้าแห่งภูตผีโปรดทราบว่า ล่อตัวเมียนี้คือภรรยาของข้าเอง”
อยู่มาวันหนึ่ง ข้าต้องเดินทางออกไปและไม่อยู่เป็นเวลาหนึ่งปีเต็ม และเมื่อข้ากลับจากการเดินทาง ข้าก็มาหานางในตอนกลางคืน และเห็นทาสผิวดำคนหนึ่งกำลังนอนอยู่กับนางบนเตียงปูพรม ทั้งคู่กำลังพูดคุย หยอกล้อ หัวเราะ จูบ และเล่นเกมก้นชิด (the close buttock game) เมื่อนางเห็นข้า นางก็ลุกขึ้นและรีบเข้ามาหาข้าพร้อมกับเหยือกน้ำ และร่ายมนตร์บางอย่างใส่น้ำนั้น นางก็สาดน้ำมาที่ข้าแล้วกล่าวว่า “จงออกมาจากรูปลักษณ์นี้ของเจ้า เข้าสู่รูปลักษณ์ของสุนัขเถิด” และในทันทีข้าก็กลายเป็นสุนัข
นางขับไล่ข้าออกจากบ้าน และข้าก็วิ่งหนีผ่านประตูไป ไม่หยุดวิ่งจนกระทั่งมาถึงแผงขายเนื้อแห่งหนึ่ง ที่ซึ่งข้าหยุดและเริ่มกินกระดูกที่วางอยู่ เมื่อเจ้าของแผงเห็นข้า เขาก็จับข้าและพาข้าเข้าไปในบ้าน แต่ทันทีที่บุตรสาวของเขามองเห็นข้า นางก็ใช้ผ้าคลุมหน้าจากข้า โดยร้องออกมาว่า “ท่านพาผู้ชายเข้ามาหาข้าหรือ และท่านเข้ามาพร้อมกับพวกเขาด้วยหรือ?” บิดาของนางถามว่า “ผู้ชายอยู่ที่ไหน?” และนางตอบว่า “สุนัขตัวนี้เป็นผู้ชายที่ถูกภรรยาของเขาเล่นอาคมใส่ และข้าสามารถปล่อยเขาให้เป็นอิสระได้” เมื่อบิดาของนางได้ยินคำพูดของนาง เขากล่าวว่า “ขอผู้สร้างสวรรค์โปรดช่วยเจ้าเถิด ลูกสาวของข้า จงปล่อยเขาให้เป็นอิสระเถิด”
ดังนั้น นางจึงหยิบเหยือกน้ำและหลังจากร่ายมนตร์ใส่แล้ว ก็พรมน้ำสองสามหยดลงบนตัวข้า โดยกล่าวว่า “จงออกมาจากร่างนั้น เข้าสู่ร่างเดิมของเจ้าเถิด” และข้าก็กลับคืนสู่รูปลักษณ์ธรรมชาติของข้า จากนั้นข้าก็จูบมือของนางและกล่าวว่า “ข้าปรารถนาให้ท่านสาปภรรยาของข้าเหมือนที่นางสาปข้า” ทันใดนั้น นางก็ให้น้ำข้ามา โดยกล่าวว่า “ทันทีที่เจ้าเห็นนางหลับ จงพรมน้ำนี้ลงบนตัวนางและพูดคำที่เจ้าได้ยินข้าเปล่งออกมา แล้วนางจะกลายเป็นสิ่งใดก็ตามที่เจ้าปรารถนา”
ข้าไปหาภรรยาของข้าและพบนางหลับสนิท และขณะที่พรมน้ำลงบนตัวนาง ข้ากล่าวว่า “จงออกมาจากร่างนั้น เข้าสู่รูปลักษณ์ของล่อตัวเมียเถิด” ในทันทีนางก็กลายเป็นล่อตัวเมีย และนางผู้นี้แหละที่ท่านเห็นอยู่ต่อหน้าต่อตา โอ้ สุลต่านและหัวหน้าแห่งกษัตริย์ของภูตผี!
...🌞
— และเชเฮราซาดก็สังเกตเห็นว่าฟ้าสางแล้ว นางจึงหยุดกล่าวคำที่ได้รับอนุญาตให้กล่าว จากนั้นดินาร์ซาดจึงกล่าวว่า “โอ้ พี่สาวของข้า นิทานของพี่ช่างไพเราะ และช่างมีรสชาติ หวานชื่นและน่าพอใจอะไรเช่นนี้!”
นางตอบว่า “และนี่จะเปรียบอะไรได้กับสิ่งที่พี่จะเล่าให้น้องฟังในคืนหน้า ถ้าพี่มีชีวิตอยู่และกษัตริย์ทรงไว้ชีวิตพี่?”
กษัตริย์ก็ทรงตัดสินพระทัยที่จะรอจนถึงวันพรุ่งนี้ โดยตั้งพระทัยว่าจะสั่งประหารนางหลังจากที่นางเล่าเรื่องของนางจบแล้ว ดังนั้น พวกเขาก็พักผ่อนในคืนนั้นโดยกอดกันจนกระทั่งฟ้าสาง หลังจากนั้น กษัตริย์ก็เสด็จไปยังท้องพระโรง และเสนาบดีและทหารก็เข้ามา และราชสำนักก็เต็มไปด้วยผู้คน และกษัตริย์ก็มีพระบัญชาและตัดสินคดี และแต่งตั้งและปลดตำแหน่ง สั่งและห้ามตลอดทั้งวัน จากนั้นการประชุมก็เลิก และกษัตริย์ชาห์ริอาร์ก็เสด็จเข้าสู่พระราชวังของพระองค์
กดอ่านตอนต่อไป >> ที่นี่ << รอแพร่บนึ่งนะ
.⋆｡🌶️🌿˚ และนอกจากนิยายโรมานซ์อ่านสนุกเรื่องนี้แล้ว คุณนักอ่านสามารถสนับสนุนผลงาน #นิยายรสแซ่บจัดจ้านจนนิพพานสีจมปูว์ ของ #แมงมุมใต้เตียง ที่แต่งจบแล้วพร้อมอ่านได้เลยได้ที่ comment หรือที่ BIO ตลอด 24 ชั่วโมง นะคะ ✨👇✨ สุดปัง สุดปัง กำลังรับนักอ่านจำนวนไม่จำกัด!
#นิยาย | #อ่านนิยาย | #eBook | #romancenovels | #fiction | #นิยายอ่านสนุกทุกเทศกาล #2025trend #ตำนานรักของเทพเจ้า
แวะชม แวะอ่าน แวะโหลดนิยายรสแซ่บจัดจ้านที่ใครก็อยากมีไว้อ่านก่อนนอนทุกคืนที่นี่*
.⋆｡˚ นิยายเขาอ่านแล้วปวดใจ ... มาอ่านนิยายที่ Blog เค้าเอามั้ย เธอจะได้แต่เรื่องปวดเอว~* สุดปัง
คำอธิบาย: 👑 อย่าลืมมาเป็นนักอ่าน VIP ของเราเพื่อรับสิทธิพิเศษเข้าถึงนิยายรักเรื่องใหม่ รวมถึงนิยายแปลสุดคลาสสิก อ่านได้เลยใน BLOG สุดเก๋ สุดคลู ที่จะมอบให้แก่นักอ่าน VIP ที่น่ารักที่สุดเท่านั้น เมื่อคุณนักอ่านสะสมครบเงื่อนไขแล้วสามรถ inbox นิยายในคลังของคุณมาอวดกันได้และรับ link ไปเลย! มีนิยายให้เอา เอ้ย! ให้อ่าน 2 เรื่องพิเศษแล้วและจะทะยอยวางอย่างต่อเนื่องนะคะ 👑 *รับสิทธิพิเศษอ่านนิยายรสเข้มข้นใหม่ๆ อ่านจบเรื่องเลยได้ฟsี 12 เรื่องสั้น และ 1 เรื่องยาว*
🔺กดรับ link นิยายได้ที่รูปภาพบนนี้
