อภินิหารพันหนึ่งราตรี : The Arabian Nights 25

— The Arabian Nights —
• One Thousand and One Nights •

---

อภินิหารพันหนึ่งราตรี

The Arabian Nights

หมื่นล้านคำรัก

‼️ ©️ สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม ‼️

คืนที่: ยี่สิบห้า

และกษัตริย์ทรงสมปรารถนาในบุตรสาวของเสนาบดีแล้ว ดินาร์ซาด น้องสาวของนางก็เข้ามา เช้าวันรุ่งขึ้น ก่อนที่ฟ้าจะสว่าง ดินาร์ซาดกล่าวกับพี่สาวว่า 

“ช่วยเล่านิทานของพี่ให้พวกเราฟังต่อเถิด” 

และนางก็ตอบว่า: “ด้วยความยินดีและความปรารถนาดี! มีเรื่องเล่ามาถึงหม่อมฉันนะ ฝ่าบาทผู้ทรงบุญญาธิการ ว่า: เมื่อสิ้นปี กษัตริย์ก็พาพระโอรสไปด้านข้างและตรัสว่า: "ลูกรัก เจ้าเปลี่ยนใจเกี่ยวกับเรื่องการแต่งงานแล้วหรือ หรือเจ้ายังคงปฏิเสธที่จะทำตามความปรารถนาของข้า?"

เจ้าชายรู้สึกประหลาดใจน้อยลง แต่ก็ยังคงยืนกรานเหมือนครั้งก่อน และขอให้บิดาอย่าเร่งรัดเรื่องนี้ โดยเสริมว่ามันไร้ประโยชน์ที่จะคะยั้นคะยอพระองค์อีกต่อไป

คำตอบนี้ทำให้กษัตริย์ไม่สบายพระทัยอย่างมาก ซึ่งทรงระบายความทุกข์ของพระองค์กับวิเซียร์อีกครั้ง

"ข้าได้ทำตามคำแนะนำของท่านแล้ว" พระองค์ตรัส; "แต่กามาราลซามานปฏิเสธที่จะแต่งงาน และดื้อรั้นกว่าเดิม"

"ฝ่าบาท" วิเซียร์ตอบ "ความอดทนได้กำไรมาก และฝ่าบาทอาจจะเสียใจกับการใช้ความรุนแรงใด ๆ ทำไมไม่รออีกปีแล้วจึงแจ้งให้เจ้าชายทราบท่ามกลางสภาที่รวมตัวกันว่า ความดีงามของรัฐเรียกร้องให้พระองค์แต่งงาน? พระองค์ไม่สามารถปฏิเสธอีกครั้งต่อหน้าการชุมนุมที่โดดเด่นเช่นนี้และต่อหน้าเราโดยตรงได้"

สุลต่านปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะเห็นพระโอรสของพระองค์แต่งงานในทันที แต่พระองค์ก็ยอมทำตามข้อโต้แย้งของวิเซียร์และตัดสินใจที่จะรอ พระองค์จึงไปเยี่ยมพระมารดาของเจ้าชาย และหลังจากบอกพระนางถึงความผิดหวังของพระองค์และการผ่อนผันเพิ่มเติมที่พระองค์มอบให้พระโอรส พระองค์ก็ตรัสเสริมว่า: "ข้ารู้ว่ากามาราลซามานเชื่อใจเจ้ามากกว่าเชื่อใจข้า โปรดพูดกับเขาอย่างจริงจังเกี่ยวกับเรื่องนี้ และทำให้เขาตระหนักว่าเขาจะทำให้ข้าไม่พอใจอย่างมากหากเขายังคงดื้อรั้น และเขาจะเสียใจอย่างแน่นอนกับมาตรการที่ข้าจะต้องใช้เพื่อบังคับความประสงค์ของข้า"

ดังนั้น ครั้งแรกที่พระราชินีฟาติมาเห็นพระโอรส พระนางก็บอกพระองค์ว่าพระนางได้ยินเรื่องการปฏิเสธที่จะแต่งงานของพระองค์ โดยเสริมว่าพระนางรู้สึกไม่สบายใจเพียงใดที่พระองค์ทำให้พระบิดาของพระองค์ไม่พอใจมาก พระนางถามว่าพระองค์มีเหตุผลอะไรในการคัดค้านการเชื่อฟัง

"คุณแม่" เจ้าชายตอบ "ข้าไม่สงสัยเลยว่ามีผู้หญิงที่ดี มีคุณธรรม อ่อนหวาน และน่ารักมากมายพอ ๆ กับคนอื่น ๆ ที่ตรงกันข้ามอย่างมาก ขอให้ทุกคนเป็นเหมือนคุณแม่! แต่สิ่งที่ทำให้ข้าต่อต้านคือความคิดที่จะแต่งงานกับผู้หญิงโดยที่ไม่รู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับนางเลย พระบิดาของข้าจะขอแต่งงานกับลูกสาวของกษัตริย์เพื่อนบ้าน ซึ่งจะให้ความยินยอมในการรวมกันของเรา ไม่ว่านางจะสวยหรือน่ากลัว ฉลาดหรือโง่ ดีหรือไม่ดี ข้าต้องแต่งงานกับนาง และไม่มีทางเลือกในเรื่องนี้ ข้าจะรู้ได้อย่างไรว่านางจะไม่หยิ่งยโส อารมณ์ร้อน ดูถูก และฟุ่มเฟือยอย่างไม่ระมัดระวัง หรือนิสัยของนางจะเข้ากับข้าได้หรือไม่?"

"แต่ลูกรัก" ฟาติมากล่าว "เจ้าไม่ต้องการที่จะเป็นคนสุดท้ายของเชื้อสายที่ครองราชย์มาอย่างยาวนานและรุ่งโรจน์เหนืออาณาจักรนี้ใช่ไหม?"

"คุณแม่" เจ้าชายกล่าว "ข้าไม่ต้องการอยู่รอดจากกษัตริย์ผู้เป็นบิดาของข้า แต่ถ้าข้าทำเช่นนั้น ข้าจะพยายามปกครองในลักษณะที่อาจถือว่าคู่ควรกับบรรพบุรุษของข้า"

การสนทนาเหล่านี้และที่คล้ายกันพิสูจน์ให้สุลต่านเห็นว่ามันไร้ประโยชน์ที่จะโต้เถียงกับพระโอรสของพระองค์ และปีนั้นก็ผ่านไปโดยไม่มีการเปลี่ยนแปลงใด ๆ ในความคิดของเจ้าชาย

ในที่สุด วันหนึ่งก็มาถึงเมื่อสุลต่านเรียกพระองค์มาต่อหน้าสภา และที่นั่นก็แจ้งให้พระองค์ทราบว่าไม่เพียงแต่ความปรารถนาของพระองค์เองเท่านั้น แต่ความดีงามของจักรวรรดิก็เรียกร้องให้พระองค์แต่งงาน และต้องการให้พระองค์ตอบต่อหน้าคณะรัฐมนตรีที่รวมตัวกัน

ในเวลานี้ กามาราลซามานก็โกรธมากและพูดด้วยความร้อนรนจนกษัตริย์ซึ่งโกรธตามธรรมชาติที่ถูกต่อต้านโดยพระโอรสของพระองค์ในสภาเต็มรูปแบบ สั่งให้เจ้าชายถูกจับกุมและขังไว้ในหอคอยเก่า ซึ่งพระองค์มีเพียงเฟอร์นิเจอร์เพียงเล็กน้อย หนังสือไม่กี่เล่ม และทาสคนเดียวคอยรับใช้พระองค์

กามาราลซามานรู้สึกยินดีที่จะมีอิสระที่จะเพลิดเพลินกับหนังสือของพระองค์ แสดงให้เห็นว่าพระองค์ไม่สนใจคำตัดสินของพระองค์มากนัก

เมื่อกลางคืนมาถึง พระองค์ก็ทรงล้างพระองค์เอง ทำการบูชา และเมื่ออ่านโองการบางหน้าของคัมภีร์อัลกุรอานแล้ว ก็เอนกายลงบนโซฟา โดยไม่ดับไฟใกล้พระองค์ และก็หลับไปในไม่ช้า

ตอนนี้มีบ่อน้ำลึกในหอคอยที่เจ้าชายกามาราลซามานถูกคุมขัง และบ่อน้ำนี้เป็นสถานที่โปรดของนางฟ้าไมมูเนห์ (Maimoune) ธิดาของดัมริอัต หัวหน้ากองทัพญิน ประมาณเที่ยงคืน ไมมูเนห์ก็ลอยขึ้นมาจากบ่อน้ำเบา ๆ โดยตั้งใจที่จะท่องไปทั่วโลกเบื้องบนตามที่ความอยากรู้อยากเห็นหรืออุบัติเหตุอาจกระตุ้น

แสงไฟในห้องของเจ้าชายทำให้นางประหลาดใจ และโดยไม่รบกวนทาสที่หลับขวางประตูไว้ นางก็เข้าไปในห้อง และเข้าใกล้เตียงก็ประหลาดใจยิ่งกว่าเมื่อพบว่ามีคนอยู่

เจ้าชายนอนอยู่โดยมีใบหน้าครึ่งหนึ่งซ่อนอยู่ใต้ผ้าคลุมเตียง ไมมูเนห์ยกมันขึ้นเล็กน้อยและเห็นชายหนุ่มที่สวยที่สุดเท่าที่นางเคยเห็นมา

"เขาจะต้องเป็นความมหัศจรรย์ของความงามเมื่อเขาลืมตา!" นางคิด "เขาทำอะไรถึงสมควรได้รับการปฏิบัติเช่นนี้?"

นางไม่สามารถเบื่อหน่ายกับการจ้องมองกามาราลซามานได้ แต่ในที่สุด หลังจากจูบหน้าผากและแก้มแต่ละข้างอย่างนุ่มนวล นางก็วางผ้าคลุมเตียงแทนที่และบินกลับขึ้นไปในอากาศ

ขณะที่นางเข้าไปในภูมิภาคกลาง นางได้ยินเสียงปีกใหญ่กำลังมาทางนาง และในไม่ช้าก็พบกับหนึ่งในเผ่าพันธุ์ของญินที่ไม่ดี ญินตนนี้มีชื่อว่า ดันฮาช (Danhasch) รู้จักไมมูเนห์ด้วยความหวาดกลัว เพราะเขารู้ถึงอำนาจสูงสุดที่ความดีงามของนางมีเหนือเขา เขาอยากจะหลีกเลี่ยงนางไปโดยสิ้นเชิง แต่พวกเขาอยู่ใกล้กันมากจนเขาต้องเตรียมพร้อมที่จะต่อสู้หรือยอมจำนนต่อนาง ดังนั้นเขาทันทีก็พูดกับนางด้วยน้ำเสียงประนีประนอม:

"ไมมูเนห์ที่ดี สาบานกับข้าด้วยอัลเลาะห์ว่าจะไม่ทำอันตรายใด ๆ กับข้า และในส่วนของข้า ข้าจะสัญญาว่าจะไม่ทำร้ายเจ้า"

"ญินที่ถูกสาป!" ไมมูเนห์ตอบ "เจ้าจะทำอันตรายอะไรข้าได้? แต่ข้าจะรับประกันอำนาจของเจ้าและให้สัญญาที่เจ้าขอ และตอนนี้บอกข้าว่าเจ้าได้เห็นและทำอะไรในคืนนี้"

"หญิงสาวผู้ยุติธรรม" ดันฮาชกล่าว "เจ้าพบข้าในเวลาที่เหมาะสมที่จะได้ยินสิ่งที่น่าสนใจจริง ๆ ข้าต้องบอกเจ้าว่าข้ามาจากสุดขอบของประเทศจีน ซึ่งเป็นหนึ่งในอาณาจักรที่ใหญ่ที่สุดและทรงพลังที่สุดในโลก กษัตริย์องค์ปัจจุบันมีพระธิดาเพียงคนเดียว ซึ่งน่ารักอย่างสมบูรณ์แบบจนทั้งเจ้า ข้า หรือสิ่งมีชีวิตอื่นใดไม่สามารถหาคำที่เพียงพอที่จะอธิบายเสน่ห์ที่น่าอัศจรรย์ของนางได้ ดังนั้นเจ้าจะต้องวาดภาพลักษณะที่สมบูรณ์แบบที่สุด ประกอบกับผิวที่สดใสและละเอียดอ่อน และการแสดงออกที่น่าหลงใหล และถึงกระนั้นจินตนาการก็จะยังขาดความเป็นจริง

"กษัตริย์ผู้เป็นบิดาของนาง ได้ปกป้องสมบัตินี้อย่างระมัดระวังจากสายตาของคนทั่วไป และได้ใช้ความระมัดระวังทุกอย่างเพื่อให้นางพ้นจากสายตาของทุกคน ยกเว้นมนุษย์ผู้โชคดีที่เขาอาจเลือกให้เป็นสามีของนาง แต่เพื่อให้ความหลากหลายในการกักขังของนาง เขาได้สร้างพระราชวังเจ็ดแห่งให้นาง ซึ่งไม่เคยมีใครเห็นมาก่อน พระราชวังแรกประกอบด้วยหินคริสตัลทั้งหมด หลังที่สองเป็นทองสัมฤทธิ์ หลังที่สามเป็นเหล็กกล้าชั้นดี หลังที่สี่เป็นทองสัมฤทธิ์ชนิดอื่นที่มีค่ามากกว่า หลังที่ห้าเป็นหินเหล็กไฟ หลังที่หกเป็นเงิน และหลังที่เจ็ดเป็นทองคำบริสุทธิ์ พวกเขาทั้งหมดได้รับการตกแต่งอย่างหรูหราที่สุด ในขณะที่สวนรอบ ๆ พวกเขาก็ถูกจัดวางด้วยรสนิยมที่วิจิตรบรรจง แท้จริงแล้ว ไม่มีความยุ่งยากหรือค่าใช้จ่ายใด ๆ ที่ถูกละเว้นเพื่อให้การหลบหนีนี้เป็นที่ถูกใจของเจ้าหญิง รายงานเกี่ยวกับความงามอันน่าอัศจรรย์ของนางได้แพร่กระจายไปทั่ว และกษัตริย์ผู้ทรงอำนาจหลายพระองค์ได้ส่งคณะทูตเพื่อขอแต่งงานกับนาง กษัตริย์ทรงต้อนรับคณะทูตเหล่านี้อย่างสง่างามเสมอ แต่กล่าวว่าพระองค์จะไม่มีวันบังคับให้เจ้าหญิงแต่งงานโดยขัดต่อความประสงค์ของนาง และเนื่องจากนางปฏิเสธข้อเสนอใหม่แต่ละข้อเสนออย่างสม่ำเสมอ ผู้ส่งสารจึงต้องจากไปอย่างผิดหวังในผลลัพธ์ของภารกิจของพวกเขา เช่นเดียวกับที่พวกเขาพอใจกับการต้อนรับที่งดงามของพวกเขา"

"'ฝ่าบาท' เจ้าหญิงตรัสกับบิดาของนาง 'ท่านต้องการให้ข้าแต่งงาน และข้ารู้ว่าท่านปรารถนาที่จะทำให้ข้าพอใจ ซึ่งข้ารู้สึกขอบคุณมาก แต่จริง ๆ แล้ว ข้าไม่มีความโน้มเอียงที่จะเปลี่ยนสถานะของข้า เพราะข้าจะพบชีวิตที่มีความสุขเช่นนี้ท่ามกลางสภาพแวดล้อมที่สวยงามและน่ารื่นรมย์มากมายที่ไหนได้อีก? ข้ารู้สึกว่าข้าไม่มีวันมีความสุขกับสามีคนใดได้เท่ากับที่ข้าอยู่ที่นี่ และข้าขอร้องท่านอย่าเร่งรัดข้า'"

"ในที่สุด คณะทูตก็มาจากกษัตริย์ที่ร่ำรวยและทรงอำนาจมากจนกษัตริย์แห่งประเทศจีนรู้สึกถูกบีบบังคับให้เร่งรัดการเกี้ยวพาราสีนี้กับธิดาของพระองค์ พระองค์บอกนางว่าพันธมิตรดังกล่าวจะสำคัญเพียงใด และเร่งรัดให้นางยินยอม แท้จริงแล้ว พระองค์ทรงเร่งรัดนางอย่างต่อเนื่องจนในที่สุดเจ้าหญิงก็หมดความอดทนและลืมความเคารพที่ต้องมีต่อบิดาของนางโดยสิ้นเชิง 'ฝ่าบาท' นางร้องอย่างโกรธเคือง 'อย่าพูดถึงการแต่งงานนี้หรือการแต่งงานอื่น ๆ อีก มิฉะนั้นข้าจะจ้วงแทงกริชนี้ที่หน้าอกของข้าและหลีกหนีจากการรบกวนทั้งหมดนี้'"

"กษัตริย์แห่งประเทศจีนทรงไม่พอพระทัยอย่างยิ่งกับธิดาของพระองค์และตอบว่า: 'เจ้าเสียสติไปแล้ว และเจ้าต้องได้รับการปฏิบัติให้เหมาะสม' ดังนั้นพระองค์จึงให้นางถูกขังอยู่ในชุดห้องชุดในพระราชวังแห่งหนึ่งของนาง และอนุญาตให้ผู้หญิงชราสิบคนเท่านั้น ซึ่งพยาบาลของนางเป็นหัวหน้า คอยรับใช้และอยู่เป็นเพื่อนกับนาง ต่อไปพระองค์ก็ส่งจดหมายไปยังกษัตริย์ทั้งหมดที่เคยเกี้ยวพาราสีขอแต่งงานกับเจ้าหญิง ขอให้พวกเขาอย่าคิดถึงนางอีกต่อไป เพราะนางเป็นคนบ้าโดยสิ้นเชิง และพระองค์ทรงปรารถนาให้ผู้ส่งสารต่าง ๆ ของพระองค์ทำให้เป็นที่รู้กันว่า ใครก็ตามที่สามารถรักษานางได้ จะได้นางเป็นภรรยา"

"ไมมูเนห์ผู้ยุติธรรม" ดันฮาชกล่าวต่อ "นี่คือสถานการณ์ปัจจุบัน ข้าไม่เคยผ่านไปสักวันโดยไม่ได้ไปจ้องมองความงามที่ไม่มีใครเทียบได้นี้ และข้าแน่ใจว่าถ้าเจ้ามากับข้า เจ้าจะคิดว่าภาพนั้นคุ้มค่ากับความยุ่งยาก และยอมรับว่าเจ้าไม่เคยเห็นความน่ารักเช่นนี้มาก่อน"

นางฟ้าตอบเพียงด้วยเสียงหัวเราะดังลั่น และในที่สุดเมื่อนางควบคุมเสียงของนางได้ นางก็ร้องว่า "โอ้ มาเถอะ เจ้ากำลังเล่นตลกกับข้า! ข้าคิดว่าเจ้ามีสิ่งที่น่าสนใจจริง ๆ จะบอกข้า แทนที่จะเพ้อเจ้อเกี่ยวกับหญิงสาวที่ไม่รู้จัก เจ้าจะพูดอะไรถ้าเจ้าสามารถเห็นเจ้าชายที่ข้าเพิ่งดู และความงามของเขาเป็นสิ่งที่ยอดเยี่ยมจริง ๆ ? นั่นเป็นสิ่งที่คุ้มค่าที่จะพูดถึง เจ้าจะต้องเสียสติไปอย่างแน่นอน"

"ไมมูเนห์ที่มีเสน่ห์" ดันฮาชถาม "ข้าขอถามได้ไหมว่าเจ้าชายที่เจ้าพูดถึงคือใครและเป็นอะไร?"

"รู้ไว้เถิด" ไมมูเนห์ตอบ "ว่าเขาอยู่ในกรณีเดียวกับเจ้าหญิงของเจ้า กษัตริย์ผู้เป็นบิดาของเขา ต้องการบังคับให้เขาแต่งงาน และเมื่อเจ้าชายปฏิเสธที่จะเชื่อฟัง เขาจึงถูกขังอยู่ในหอคอยเก่าที่ข้าเพิ่งเห็นเขา"

"ข้าไม่ชอบที่จะขัดแย้งกับผู้หญิง" ดันฮาชกล่าว "แต่เจ้าต้องอนุญาตให้ข้าสงสัยว่ามนุษย์คนใดจะสวยงามเท่าเจ้าหญิงของข้า"

"หุบปากซะ" ไมมูเนห์ร้อง "ข้าขอย้ำว่ามันเป็นไปไม่ได้"

"เอาล่ะ ข้าไม่อยากจะดูดื้อรั้น" ดันฮาชตอบ "แผนที่ดีที่สุดในการทดสอบความจริงของสิ่งที่ข้าพูดคือให้เจ้าอนุญาตให้ข้าพาเจ้าไปดูเจ้าหญิงด้วยตัวเอง"

"ไม่จำเป็นต้องทำเช่นนั้น" ไมมูเนห์โต้กลับ "พวกเราสามารถทำให้ตัวเองพอใจในวิธีอื่นได้ พาเจ้าหญิงของเจ้ามาที่นี่และวางนางไว้ข้างเจ้าชายของข้า พวกเราสามารถเปรียบเทียบพวกเขาสบาย ๆ และตัดสินว่าใครถูก"

ดันฮาชยินยอมอย่างง่ายดาย และหลังจากมีคนชี้ให้เห็นหอคอยที่เจ้าชายถูกคุมขัง และเดิมพันกับไมมูเนห์เกี่ยวกับผลลัพธ์ของการเปรียบเทียบ เขาก็บินไปประเทศจีนเพื่อไปพาเจ้าหญิงมา

ในเวลาอันสั้นอย่างไม่น่าเชื่อ ดันฮาชก็กลับมา โดยแบกเจ้าหญิงที่หลับใหลอยู่ ไมมูเนห์พาเขาไปที่ห้องของเจ้าชาย และความงามคู่แข่งก็ถูกวางไว้ข้าง ๆ เขา 

...🌞

— และเชเฮราซาดก็สังเกตเห็นว่าฟ้าสางแล้ว นางจึงหยุดกล่าวคำที่ได้รับอนุญาตให้กล่าว จากนั้นดินาร์ซาดจึงกล่าวว่า “โอ้ พี่สาวของข้า นิทานของพี่ช่างไพเราะ และช่างมีรสชาติ หวานชื่นและน่าพอใจอะไรเช่นนี้!” 

นางตอบว่า “และนี่จะเปรียบอะไรได้กับสิ่งที่พี่จะเล่าให้น้องฟังในคืนหน้า ถ้าพี่มีชีวิตอยู่และกษัตริย์ทรงไว้ชีวิตพี่?”

กษัตริย์ก็ทรงตัดสินพระทัยที่จะรอจนถึงวันพรุ่งนี้ โดยตั้งพระทัยว่าจะสั่งประหารนางหลังจากที่นางเล่าเรื่องของนางจบแล้ว ดังนั้น พวกเขาก็พักผ่อนในคืนนั้นโดยกอดกันจนกระทั่งฟ้าสาง หลังจากนั้น กษัตริย์ก็เสด็จไปยังท้องพระโรง และเสนาบดีและทหารก็เข้ามา และราชสำนักก็เต็มไปด้วยผู้คน และกษัตริย์ก็มีพระบัญชาและตัดสินคดี และแต่งตั้งและปลดตำแหน่ง สั่งและห้ามตลอดทั้งวัน จากนั้นการประชุมก็เลิก และกษัตริย์ชาห์ริอาร์ก็เสด็จเข้าสู่พระราชวังของพระองค์

---

© 2026 One Thousand and One Nights

แปลและเรียบเรียงใหม่โดย: หมื่นล้านคำรัก & AI