อภินิหารพันหนึ่งราตรี : The Arabian Nights 28

— The Arabian Nights —
• One Thousand and One Nights •

---

อภินิหารพันหนึ่งราตรี

The Arabian Nights

หมื่นล้านคำรัก

‼️ ©️ สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม ‼️

คืนที่: ยี่สิบแปด

และกษัตริย์ทรงสมปรารถนาในบุตรสาวของเสนาบดีแล้ว ดินาร์ซาด น้องสาวของนางก็เข้ามา เช้าวันรุ่งขึ้น ก่อนที่ฟ้าจะสว่าง ดินาร์ซาดกล่าวกับพี่สาวว่า 

“ช่วยเล่านิทานของพี่ให้พวกเราฟังต่อเถิด” 

และนางก็ตอบว่า: “ด้วยความยินดีและความปรารถนาดี! มีเรื่องเล่ามาถึงหม่อมฉันนะ ฝ่าบาทผู้ทรงบุญญาธิการ ว่า: เมื่อถึงรุ่งเช้า นักเดินทางของเราก็พบว่าตัวเองอยู่ที่สี่แยกในป่ากลาง ที่นี่มาร์ซาแวนขอให้เจ้าชายรอเขา และจูงม้าของคนดูแลม้าเข้าไปในส่วนที่หนาแน่นของป่า เขาเชือดคอมัน จุ่มเสื้อโค้ทของเจ้าชายในเลือดของมัน และเมื่อกลับมาหาเจ้าชายก็โยนเสื้อโค้ทลงบนพื้นตรงที่ถนนแยก

ในการตอบคำถามของกามาราลซามานเกี่ยวกับเหตุผลสำหรับเรื่องนี้ มาร์ซาแวนตอบว่า โอกาสเดียวที่พวกเขาจะเดินทางต่อไปได้คือการเบี่ยงเบนความสนใจโดยการสร้างความคิดว่าเจ้าชายเสียชีวิตแล้ว "ไม่ต้องสงสัยเลยว่าบิดาของท่านจะจมอยู่ในความเศร้าโศกอย่างสุดซึ้ง" เขากล่าวต่อ "แต่ความดีใจของพระองค์เมื่อท่านกลับมาก็จะยิ่งใหญ่มากขึ้นเท่านั้น"

ตอนนี้เจ้าชายกับสหายของเขาก็เดินทางต่อไปทางบกและทางทะเล และเนื่องจากพวกเขานำเงินมามากมายเพื่อชำระค่าใช้จ่าย พวกเขาจึงไม่พบความล่าช้าที่ไม่จำเป็น ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงเมืองหลวงของประเทศจีน ซึ่งพวกเขาใช้เวลาสามวันในที่พักที่เหมาะสมเพื่อฟื้นตัวจากความเหนื่อยล้า

ในช่วงเวลานี้ มาร์ซาแวนได้เตรียมชุดโหราจารย์สำหรับเจ้าชาย จากนั้นพวกเขาก็ไปที่ห้องอาบน้ำ หลังจากนั้นเจ้าชายก็สวมเสื้อคลุมโหราจารย์และถูกนำไปในระยะที่มองเห็นพระราชวังของกษัตริย์โดยมาร์ซาแวน ซึ่งทิ้งเขาไว้ที่นั่นและไปปรึกษาแม่ของเขา พยาบาลของเจ้าหญิง

ในขณะเดียวกัน เจ้าชายตามคำแนะนำของมาร์ซาแวน เดินเข้าไปใกล้ประตูพระราชวังและประกาศเสียงดัง:

"ข้าเป็นโหราจารย์ และข้ามาเพื่อฟื้นฟูสุขภาพของเจ้าหญิงบาดูรา ธิดาของกษัตริย์ผู้สูงส่งและยิ่งใหญ่แห่งประเทศจีน ภายใต้เงื่อนไขที่ฝ่าบาทกำหนดไว้คือ การแต่งงานกับนางหากข้าทำสำเร็จ หรือเสียชีวิตหากข้าล้มเหลว"

เป็นเวลานานแล้วที่ไม่มีใครมาเสี่ยงอันตรายที่น่าสะพรึงกลัวที่เกี่ยวข้องกับการพยายามรักษาเจ้าหญิง และฝูงชนก็มารวมตัวกันรอบ ๆ เจ้าชายในไม่ช้า เมื่อเห็นความเยาว์วัย รูปงาม และท่าทางที่โดดเด่นของเขา ทุกคนก็รู้สึกสงสารเขา

"ท่านคิดอะไรอยู่ ท่าน" บางคนอุทาน "ทำไมถึงเปิดเผยตัวเองต่อความตายที่แน่นอน? ศีรษะที่ท่านเห็นถูกจัดแสดงบนกำแพงเมืองไม่เพียงพอที่จะเตือนแล้วหรือ? เพื่อเห็นแก่ความเมตตา จงละทิ้งความคิดที่บ้าคลั่งนี้และถอยกลับในขณะที่ท่านยังทำได้"

แต่เจ้าชายยังคงยืนกราน และย้ำคำร้องของเขาด้วยความมั่นใจมากขึ้น ท่ามกลางความสยองขวัญของฝูงชน

"เขาตั้งใจจะตาย!" พวกเขาร้อง "ขอสวรรค์เมตตาเขา!"

กามาราลซามานตอนนี้ก็ร้องออกมาเป็นครั้งที่สาม และในที่สุดวิเซียร์ใหญ่เองก็ออกมาและพาเขาเข้าไป

นายกรัฐมนตรีนำเจ้าชายไปหากษัตริย์ ซึ่งรู้สึกประหลาดใจอย่างมากกับท่าทางอันสูงส่งของนักผจญภัยคนใหม่นี้ และรู้สึกสงสารชะตากรรมที่เห็นได้ชัดว่ารอเขาอยู่มาก จนเขาพยายามชักชวนชายหนุ่มให้ละทิ้งโครงการของเขา

แต่กามาราลซามานยังคงยืนกรานในความตั้งใจของพระองค์อย่างสุภาพแต่มั่นคง และในที่สุดกษัตริย์ก็สั่งให้ขันทีซึ่งเฝ้าห้องชุดของเจ้าหญิง นำโหราจารย์ไปยังที่ประทับของนาง

ขันทีนำทางผ่านทางเดินยาว และกามาราลซามานก็ติดตามไปอย่างรวดเร็ว ด้วยความรีบร้อนที่จะไปถึงเป้าหมายที่พระองค์ปรารถนา ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงห้องโถงใหญ่ซึ่งเป็นห้องโถงด้านหน้าห้องของเจ้าหญิง และที่นี่กามาราลซามานกล่าวกับขันทีว่า:

"ตอนนี้ท่านจะต้องเลือก ข้าจะรักษาเจ้าหญิงต่อหน้านางเอง หรือข้าจะทำจากที่นี่โดยไม่เห็นนาง?"

ขันทีซึ่งแสดงความสงสัยอย่างดูถูกมากมายตลอดทางเกี่ยวกับพลังของผู้มาใหม่ รู้สึกประหลาดใจมากและกล่าวว่า:

"ถ้าท่านสามารถรักษาได้จริง ๆ มันไม่สำคัญว่าจะทำเมื่อใด ชื่อเสียงของท่านจะยิ่งใหญ่เท่าเทียมกัน"

"ดีมาก" เจ้าชายตอบ "ถ้าอย่างนั้น แม้ว่าข้าจะใจร้อนที่จะเห็นเจ้าหญิง แต่ข้าจะทำการรักษาในที่ที่ข้ายืนอยู่ เพื่อให้ท่านมั่นใจในพลังของข้ามากขึ้น" ดังนั้นพระองค์จึงหยิบกล่องเครื่องเขียนออกมาและเขียนดังนี้: "เจ้าหญิงที่น่ารัก! กามาราลซามานผู้หลงใหลไม่เคยลืมช่วงเวลาที่เขาได้พิจารณาความงามที่หลับใหลของท่าน เขาได้มอบหัวใจของเขาให้ท่าน ในขณะนั้นเขาถูกกีดกันจากความสุขในการสนทนากับท่าน เขาจึงกล้าที่จะให้แหวนของเขาแก่ท่านเป็นสัญลักษณ์ของความรักของเขา และนำแหวนของท่านมาแลก ซึ่งตอนนี้เขาล้อมรอบไว้ในจดหมายฉบับนี้ หากท่านเห็นแก่ส่งมันคืนให้เขา เขาจะเป็นมนุษย์ที่มีความสุขที่สุด หากไม่เป็นเช่นนั้น เขาก็จะยอมจำนนต่อความตายอย่างร่าเริง เมื่อเห็นว่าเขาทำเช่นนั้นด้วยความรักในตัวท่าน เขากำลังรอคำตอบของท่านอยู่ในห้องโถงด้านหน้าของท่าน"

เมื่อเขียนบันทึกนี้เสร็จแล้ว เจ้าชายก็ปิดแหวนลงในนั้นอย่างระมัดระวังโดยไม่ให้ขันทีเห็น และมอบจดหมายให้เขา โดยกล่าวว่า:

"นำสิ่งนี้ไปให้นายหญิงของท่าน เพื่อนของข้า และถ้าเมื่ออ่านมันและเห็นสิ่งที่อยู่ในนั้น นางไม่ได้รับการรักษาในทันที ท่านสามารถเรียกข้าว่าคนหลอกลวงที่อวดดีได้"

ขันทีรีบเข้าไปในห้องของเจ้าหญิงทันที และยื่นจดหมายให้นาง กล่าวว่า:

"คุณผู้หญิง มีโหราจารย์คนใหม่มาถึง ซึ่งประกาศว่าท่านจะหายดีทันทีที่ท่านอ่านจดหมายฉบับนี้และเห็นสิ่งที่อยู่ในนั้น"

เจ้าหญิงรับบันทึกและเปิดมันด้วยความไม่แยแสอย่างอ่อนแรง แต่ทันทีที่นางเห็นแหวนของนาง นางก็แทบจะไม่ได้มองดูข้อความ นางลุกขึ้นอย่างรวดเร็วและด้วยการกระโดดครั้งเดียวก็ถึงทางเข้าประตูและผลักม่านกลับออกไป ที่นี่นางและเจ้าชายจำกันได้ และในชั่วขณะหนึ่งพวกเขาก็กอดกันอย่างรักใคร่ ซึ่งพวกเขากอดกันอย่างอ่อนโยน สงสัยว่าพวกเขามาพบกันได้อย่างไรในที่สุดหลังจากการพลัดพรากกันมานาน พยาบาลซึ่งรีบตามผู้ที่ดูแลของนางไป ก็ดึงพวกเขากลับไปที่ห้องด้านใน ซึ่งเจ้าหญิงมอบแหวนคืนให้กับกามาราลซามาน

"รับมันคืนไปเถิด" นางกล่าว "ฉันไม่สามารถเก็บมันไว้ได้โดยไม่คืนของคุณให้คุณ และฉันตั้งใจที่จะสวมมันตราบเท่าที่ฉันมีชีวิตอยู่"

ในขณะเดียวกัน ขันทีก็รีบกลับไปหากษัตริย์ "ฝ่าบาท" เขาร้อง "หมอและโหราจารย์คนก่อน ๆ ล้วนเป็นหมอเถื่อน ชายคนนี้ได้รักษาเจ้าหญิงโดยไม่ต้องเห็นนางด้วยซ้ำ" จากนั้นเขาก็เล่าทุกอย่างให้กษัตริย์ฟัง ซึ่งรู้สึกดีใจมาก รีบไปที่ห้องชุดของธิดาของพระองค์ ซึ่งหลังจากกอดนางแล้ว พระองค์ก็วางมือของนางบนมือของเจ้าชาย โดยกล่าวว่า:

"คนแปลกหน้าผู้โชคดี ข้ารักษาสัญญาของข้า และยกธิดาของข้าให้เจ้าเป็นภรรยา ไม่ว่าเจ้าจะเป็นใครก็ตาม แต่ถ้าข้าไม่ได้เข้าใจผิด สภาพของเจ้าอยู่เหนือสิ่งที่เจ้าดูเหมือนจะเป็น"

เจ้าชายขอบคุณกษัตริย์ด้วยน้ำเสียงที่อบอุ่นและเคารพที่สุด และเสริมว่า: "สำหรับตัวข้าเอง ฝ่าบาทได้คาดเดาถูกต้องว่าข้าไม่ใช่โหราจารย์ มันเป็นเพียงการปลอมตัวที่ข้าสวมเพื่อที่จะสมควรได้รับพันธมิตรที่มีชื่อเสียงของท่าน ข้าเป็นเจ้าชาย ชื่อของข้าคือกามาราลซามาน และบิดาของข้าคือ ชาห์ซามาน กษัตริย์แห่งหมู่เกาะของลูกหลานแห่งคาเลดาน" จากนั้นเขาก็เล่าเรื่องราวทั้งหมดของเขา รวมถึงวิธีการที่ไม่ธรรมดาในการเห็นและรักเจ้าหญิงบาดูราเป็นครั้งแรก

เมื่อเขาเล่าจบ กษัตริย์ก็อุทานว่า: "เรื่องราวที่น่าทึ่งเช่นนี้จะต้องไม่สูญหายไปสู่คนรุ่นหลัง มันจะถูกจารึกไว้ในหอจดหมายเหตุของอาณาจักรของข้าและเผยแพร่ไปทั่วทุกหนทุกแห่ง"

งานแต่งงานเกิดขึ้นในวันรุ่งขึ้นท่ามกลางความสง่างามและความยินดีอย่างยิ่ง มาร์ซาแวนไม่ถูกลืม แต่ได้รับตำแหน่งที่มีรายได้สูงในราชสำนัก พร้อมกับสัญญาว่าจะมีความก้าวหน้าต่อไป

เจ้าชายและเจ้าหญิงตอนนี้มีความสุขอย่างสมบูรณ์ และหลายเดือนผ่านไปโดยไม่รู้ตัวในการเพลิดเพลินกับสังคมของกันและกัน

อย่างไรก็ตาม คืนหนึ่ง เจ้าชายกามาราลซามานฝันว่าพระองค์เห็นบิดาของพระองค์กำลังจะสิ้นพระชนม์ และกล่าวว่า: "อนิจจา! ลูกชายของข้าที่ข้ารักอย่างอ่อนโยน ได้ทอดทิ้งข้าและกำลังทำให้ข้าตาย"

เจ้าชายตื่นขึ้นพร้อมกับเสียงครวญครางจนทำให้เจ้าหญิงตกใจ ซึ่งถามว่าเกิดอะไรขึ้น

"อ้า!" เจ้าชายร้อง "ในขณะนี้ บิดาของข้าอาจจะไม่อยู่แล้ว!" และเขาเล่าความฝันของเขา

เจ้าหญิงพูดเพียงเล็กน้อยในเวลานั้น แต่เช้าวันรุ่งขึ้นนางก็ไปหากษัตริย์ และจูบมือของพระองค์ กล่าวว่า:

"ฉันมีเรื่องที่ต้องขอร้องฝ่าบาท และฉันขอให้ท่านเชื่อว่ามันไม่ได้เกิดจากการกระตุ้นของสามีของฉันเลย มันคือการที่ท่านจะอนุญาตให้เราทั้งคู่ไปเยี่ยมพ่อตาของฉัน กษัตริย์ชาห์ซามาน"

แม้ว่ากษัตริย์จะเสียใจกับความคิดที่จะจากธิดาของพระองค์ไป แต่พระองค์ก็รู้สึกว่าคำขอของนางนั้นมีเหตุผลมากจนพระองค์ไม่สามารถปฏิเสธได้ และมีเงื่อนไขเดียว คือ นางควรใช้เวลาเพียงหนึ่งปีที่ราชสำนักของกษัตริย์ชาห์ซามาน โดยแนะนำว่าในอนาคตคู่หนุ่มสาวควรเยี่ยมผู้ปกครองของตนสลับกัน

เจ้าหญิงนำข่าวดีนี้มาให้สามีของนาง ซึ่งขอบคุณนางอย่างอ่อนโยนสำหรับหลักฐานความรักครั้งใหม่นี้

การเตรียมการทั้งหมดสำหรับการเดินทางถูกเร่งไปข้างหน้า และเมื่อทุกอย่างพร้อมแล้ว กษัตริย์ก็มาพร้อมกับนักเดินทางเป็นเวลาสองสามวัน หลังจากนั้นพระองค์ก็อำลาธิดาของพระองค์อย่างรักใคร่ และสั่งให้เจ้าชายดูแลนางทุกอย่าง กลับไปที่เมืองหลวงของพระองค์

เจ้าชายและเจ้าหญิงเดินทางต่อไป และเมื่อสิ้นเดือนก็มาถึงทุ่งหญ้าขนาดใหญ่ที่มีต้นไม้ใหญ่กระจัดกระจายซึ่งให้ร่มเงาที่น่ารื่นรมย์ เนื่องจากอากาศร้อนมาก กามาราลซามานจึงคิดว่าควรตั้งค่ายในจุดที่เย็นสบายนี้ ดังนั้นจึงมีการกางเต็นท์ และเจ้าหญิงเข้าไปในเต็นท์ของนางในขณะที่เจ้าชายกำลังให้คำสั่งเพิ่มเติม ถอดผ้าคาดเอวของนาง ซึ่งนางวางไว้ข้าง ๆ นาง และสั่งให้ผู้หญิงของนางออกไป เอนกายลงและหลับไปในไม่ช้า

เมื่อค่ายทั้งหมดเรียบร้อยแล้ว เจ้าชายก็เข้าไปในเต็นท์ และเมื่อเห็นเจ้าหญิงหลับอยู่ เขาก็นั่งลงใกล้นางโดยไม่พูดอะไร ดวงตาของเขาก็จับจ้องไปที่ผ้าคาดเอวซึ่งเขาหยิบขึ้นมา และขณะที่ตรวจสอบอัญมณีที่ฝังอยู่ในนั้น เขาสังเกตเห็นถุงเล็ก ๆ เย็บติดกับผ้าคาดเอวและยึดด้วยห่วง เขาแตะมันและรู้สึกว่ามีอะไรแข็ง ๆ อยู่ข้างใน อยากรู้ว่านี่คืออะไร เขาเปิดถุงและพบคอร์เนเลียน (คาร์เนเลี่ยน) สลักด้วยตัวเลขต่าง ๆ และอักขระแปลก ๆ

"คอร์เนเลียนนี้จะต้องมีค่ามาก" เขาคิด "มิฉะนั้นภรรยาของข้าจะไม่สวมมันไว้บนตัวด้วยความระมัดระวังมากขนาดนี้"

อันที่จริง มันคือเครื่องราง (talisman) ที่พระราชินีแห่งประเทศจีนมอบให้ธิดาของนาง โดยบอกนางว่ามันจะทำให้นางมีความสุขตราบเท่าที่นางพกมันติดตัว

เพื่อให้ตรวจสอบหินได้ดีขึ้น เจ้าชายจึงก้าวไปที่ประตูเปิดของเต็นท์ ขณะที่เขายืนอยู่ตรงนั้นโดยถือมันไว้ในฝ่ามือที่เปิดอยู่ นกตัวหนึ่งก็โฉบลงมาทันที หยิบหินขึ้นมาในจะงอยปากและบินหนีไปพร้อมกับมัน

ลองจินตนาการถึงความตกใจของเจ้าชายที่สูญเสียสิ่งที่ภรรยาของเขาเห็นได้ชัดว่าให้ความสำคัญมาก!

...🌞

— และเชเฮราซาดก็สังเกตเห็นว่าฟ้าสางแล้ว นางจึงหยุดกล่าวคำที่ได้รับอนุญาตให้กล่าว จากนั้นดินาร์ซาดจึงกล่าวว่า “โอ้ พี่สาวของข้า นิทานของพี่ช่างไพเราะ และช่างมีรสชาติ หวานชื่นและน่าพอใจอะไรเช่นนี้!” 

นางตอบว่า “และนี่จะเปรียบอะไรได้กับสิ่งที่พี่จะเล่าให้น้องฟังในคืนหน้า ถ้าพี่มีชีวิตอยู่และกษัตริย์ทรงไว้ชีวิตพี่?”

กษัตริย์ก็ทรงตัดสินพระทัยที่จะรอจนถึงวันพรุ่งนี้ โดยตั้งพระทัยว่าจะสั่งประหารนางหลังจากที่นางเล่าเรื่องของนางจบแล้ว ดังนั้น พวกเขาก็พักผ่อนในคืนนั้นโดยกอดกันจนกระทั่งฟ้าสาง หลังจากนั้น กษัตริย์ก็เสด็จไปยังท้องพระโรง และเสนาบดีและทหารก็เข้ามา และราชสำนักก็เต็มไปด้วยผู้คน และกษัตริย์ก็มีพระบัญชาและตัดสินคดี และแต่งตั้งและปลดตำแหน่ง สั่งและห้ามตลอดทั้งวัน จากนั้นการประชุมก็เลิก และกษัตริย์ชาห์ริอาร์ก็เสด็จเข้าสู่พระราชวังของพระองค์

---

© 2026 One Thousand and One Nights

แปลและเรียบเรียงใหม่โดย: หมื่นล้านคำรัก & AI